Η Δικαιοσύνη δεν είναι κουτί που το ανοίγει κατά το δοκούν ο Γενικός και ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας. Είναι φως, κι όταν ο διακόπτης είναι στο χέρι ενός ανθρώπου, ο τρόπος που τον χειρίζεται, μπορεί να φωτίσει ή να σκοτεινιάσει τον θεσμό. Επί του παρόντος ο θεσμός είναι θεοσκότεινος.
Προφανώς και κανείς δεν εισηγείται πογκρόμ κατά των πλουσίων, ούτε καμιά ταξική επανάσταση. Θέμα ισονομίας είναι. Να σταματήσει ο πλούτος να κυκλοφορεί ντυμένος καρναβάλι ατιμωρησίας. Κάποτε το ρεπορτάζ lifestyle πρέπει να σταματήσει να παίζει ρόλο «πλυντηρίου» κι εμείς να χειροκροτούμε τη ματαιοδοξία.
Το ερώτημα είναι, αν ο Φειδίας κατάλαβε γιατί πήγε ή θα το καταλάβει όταν δει το στιγμιότυπο να παίζει στην τουρκική τηλεόραση ως «ιστορική στιγμή» και «άνοιγμα ευρωβουλευτή προς τη τουρκική δημοκρατία βόρειας Κύπρου»;
Σε μια ψηφιακή εποχή όπου οι υπηρεσίες θα έπρεπε να είναι διαθέσιμες 365 μέρες του, η Κυπριακή Δημοκρατία διαφημίζει τα τεχνολογικά της άλματα μόνο που δε διευκρινίζει ότι πρόκειται για ελαφρά επί τόπου πηδηματάκια.
Η άμυνα δεν χρησιμεύει για να ξεκινήσεις πόλεμο.
Χρησιμεύει, κυρίως, για να μην τον ξεκινήσει ο άλλος και για να ξέρει ότι, αν κάνει το λάθος, θα του στοιχίσει ακριβά.
Ένα κλικ στην οθόνη ενός μοναχικού λύκου μπορεί να σημάνει κάποια τεράστια καταστροφή στην ευάλωτη γειτονιά μας, εκτός αν τον προλάβει ξανά το αθέατο χέρι της συνεργασίας
Η διαφορά, λοιπόν, δεν είναι νομική ή τεχνική. Είναι ηθική και πολιτική. Η μία ενέργεια αποσκοπεί στην πρόληψη ενός παγκόσμιου κινδύνου ενώ η άλλη είναι ωμή επέλαση.
