Του Πατριάρχη
Από αύριο Ιούλιος και επισήμως εισερχόμεθα στο δίμηνο των θερινών διακοπών. Για αυτό ότι είναι να κάνετε κάντε το σήμερα, γιατί από αύριο και μέχρι τον Σεπτέμβριο, το βλέπω χλωμό να διευθετηθεί όποια εκκρεμότητα έχετε με το κράτος.
Για παράδειγμα, αν δοκιμάσει κάποιος να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με κάποιο γραφείο της δημόσιας υπηρεσίας το επόμενο δίμηνο, θα ακούσει όλο αυτό το ηχογραφημένο κατεβατό, με το «πατήστε το 1» ή «περιμένετε να σας συνδέσουμε με τον λειτουργό εξυπηρέτησης» και μετά …. σιωπή σαν κινητό τηλέφωνο μονίμως ρυθμισμένο στο αθόρυβο.
Συνήθως στον άλλη άκρη κάποιο τηλέφωνο ακούγεται με αντίλαλο σε άδειο γραφείο.
Το λέω από εμπειρία. Μετά από δεκάδες αναπάντητες κλήσεις σε συγκεκριμένη δημόσια υπηρεσία, είπα να πάω αυτοπροσώπως. Ενημερώθηκα ότι η αρμόδια υπάλληλος απουσίαζε και ο υπάλληλος στις πληροφορίες, με ρώτησε: «Γιατί δεν τηλεφωνούσατε για να μην έρχεστε άδικα;»
Τι να κάτσω να του εξηγώ; Του ευχήθηκα καλές διακοπές και το πήρα απόφαση πως θα περιμένω ως τον Σεπτέμβριο.
Βεβαίως αυτό με τα τηλέφωνα, ισχύει όλον τον χρόνο.
Και βεβαίως δεν μιλάμε μόνο για τους υπαλλήλους ,που παίρνουν και αυτοί τις κανονικές τους άδειες, αφού έχουν εξαντλήσει τις άδειες ασθενείας και τις άδειες «από τη σημαία».
Παραδοσιακά, λουκέτο βάζει και η Βουλή, που δεν αξιώθηκε να δημιουργήσει θερινά τμήματα, ώστε να μην σταματάει το νομοθετικό έργο, αλλά και τα Δικαστήρια, που έχουν και ένα δίκιο, αφού δεν αλλάζει και τίποτα, αν στα μερικά χρόνια καθυστέρησης να εκδικαστεί μια υπόθεση, προστεθούν και δυο μήνες ακόμα.
Κάπως έτσι όλο το κράτος πάει παραλία μαζί με τις καρέκλες του.
Ως αποτέλεσμα, τα emails στοιβάζονται σαν ομπρέλες πάνω στην άμμο. Πολλές, πολύχρωμες και όλες κλειστές. Οι πολίτες περιμένουν απαντήσεις για επιδόματα, πιστοποιητικά, δικαιώματα και υποχρεώσεις, αλλά λαμβάνουν μόνο το αυτοματοποιημένο: «Επικοινωνήστε αργότερα». Το αργότερα, σημαίνει «κάποτε».
Δεν πρόκειται απλώς για ταλαιπωρία, αλλά είναι και οικονομική αιμορραγία. Κάθε εβδομάδα καθυστέρησης στη διεκπεραίωση υποθέσεων πάσης φύσεως, κοστίζει σε ιδιώτες και επιχειρήσεις πολλαπλάσια σε χαμένα έσοδα του κράτους και σε καταβολή μισθών χωρίς αντίκρισμα. Η Δικαιοσύνη , που όλοι ξέρουμε πόσο «ταχεία» είναι, τραβώντας χειρόφρενο για ενάμιση μήνα σπρώχνει ακόμη πιο πίσω ποινικές και αστικές υποθέσεις. Κι αν η Βουλή δεν συνεδριάζει, ποιος θα θεσπίσει τους κανονισμούς για να λειτουργήσουν και να εφαρμοστούν οι Νόμοι;
Προφανώς και την αποκλειστική ευθύνη δεν την έχουν οι υπάλληλοι. Το ίδιο το κράτος εδώ και δεκαετίες έχει θεσμοθετήσει την ακινησία του, λες και πρόκειται για φυσικό φαινόμενο, όπως ο καύσωνας και τα κουνούπια. Δεν μπορεί το κράτος να λειτουργεί με λογική επαρχιακού καφενείου: «Κλείνουμε τον Αύγουστο γιατί δεν πατάει ψυχή». Πως να πατήσει αν δεν έχει κανένα να φτιάξει ούτε καφέ;
Σε μια ψηφιακή εποχή όπου οι υπηρεσίες θα έπρεπε να είναι διαθέσιμες 365 μέρες του, η Κυπριακή Δημοκρατία διαφημίζει τα τεχνολογικά της άλματα μόνο που δε διευκρινίζει ότι πρόκειται για ελαφρά επί τόπου πηδηματάκια.
Λύσεις υπάρχουν και λέγονται προγραμματισμός αδειών προσωπικού, σοβαρή τηλεργασία, έλεγχος των τακτικά «ασθενών» υπαλλήλων και κυρίως σεβασμός στους πολίτες. Ας δημοσιοποιούν ποιοι μένουν σε υπηρεσία, ποιες τηλεφωνικές γραμμές απαντούν, ποια emails διαβάζονται. Αν ξέρουμε ποιος φέρει την ευθύνη κάθε μέρα, τότε θα ξέρουμε και ποιον να καταγγείλουμε. Όταν φταίει γενικώς και αορίστως το σύστημα τότε δεν φταίει κανένας.
