Λίγο αργά δεν τον σκέφτηκαν οι δύο τέως του ΔΗΣΥ, Νίκος Αναστασιάδης και Αβέρωφ Νεοφύτου, να βάλουν πλάτη για το κόμμα ενόψει βουλευτικών εκλογών;
Λίγο αργά δεν αποφάσισαν να αφήσουν -τάχα- την προσωπικό τους έριδα στην άκρη και να δουλέψουν -πάλι τάχα- ενωμένοι για την πρωτιά του ΔΗΣΥ στις κρίσιμες για το μέλλον του αυτές εκλογές; Λίγο αργά δεν πήραν χαμπάρι ότι η κακή εικόνα που παρουσιάζουν ως κακιασμένοι τέως βλάπτει γενικότερα το κόμμα;
Νίκος Αναστασιάδης και Αβέρωφ Νεοφύτου προκάλεσαν ανεπανόρθωτα πλήγματα στον ΔΗΣΥ, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, τη δική του προσωπική ατζέντα και φυσικά από διαφορετικό πόστο και με αλλιώτικο τρόπο. Όμως το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Από τη μια η μεθόδευση του τέως Προέδρου για εκλογή Νίκου Χριστοδουλίδη και πρόσδεση του κόμματος στο άρμα του (που δεν πέτυχε), από την άλλη ο Αβέρωφ που δεν χώνεψε ποτέ την ήττα και προσπαθεί με διάφορους τρόπους (όχι και τόσο διακριτικούς αλλά ούτε και πετυχημένους) να επιστρέψει και ο ΔΗΣΥ βρίσκεται σε μόνιμη εσωστρέφεια εδώ και 2,5 χρόνια. Κάποια δυνατά ονόματα στα ψηφοδέλτια έσπασαν προσωρινά μερικά χαμόγελα, είναι όμως αρκετά; Πάντως ελάχιστοι στο κόμμα πιστεύουν ότι όντως Νίκαρος και Φούλης θα παραμερίσουν τις διαφορές τους για το καλό του κόμματος. Δεν είναι λίγες οι φωνές που μιλούν για προσωρινή εκεχειρία σαν αυτή στη Μέση Ανατολή, πριν επιστρέψουν πάλι στις δικές τους ατζέντες…
Μ.Π
