Σε ατομικό και όχι ομαδικό άθλημα, όπως θα έπρεπε, εξελίσσεται για τον ΔΗΣΥ η προεκλογική εκστρατεία.
Όλο και περισσότεροι υποψήφιοι φαίνεται να δουλεύουν για την πάρτη τους και όχι γενικότερα για το κόμμα μιας και δεν νιώθουν ότι λαμβάνουν αρκετή στήριξη από πλευράς ηγεσίας. Ακόμη και στην Πινδάρου οι αποφάσεις πλέον φαίνεται να λαμβάνονται από τους λίγους. Η πρόεδρος Αννίτα Δημητρίου και ο εκπρόσωπος τύπου του κόμματος Ονούφριος Κουλά φαίνεται να έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο χωρίς να υπολογίζονται οι σκέψεις, οι προβληματισμοί και οι εισηγήσεις των -μέχρι πρότινος- στενών συνεργατών τους.
Σε δεύτερη μοίρα και τα μέλη του λεγόμενου “σκιώδους υπουργικού” που έμελλε από την ονομασία του να καταδικαστεί στις… σκιές και την αφάνεια. Ένα χρόνο μετά την πανηγυρική εξαγγελία του εκτός από τις ελάχιστες ουσιαστικές του παρεμβάσεις, περιορίστηκε σε έναν διακοσμητικό ρόλο. Ακόμα και η Αννίτα Δημητρίου αδυνατούσε να το στηρίζει συνέχεια απέναντι στις αντιδράσεις παλαιότερων στελεχών που το έβλεπαν ανταγωνιστικά – παρά το γεγονός ότι υπήρξε δικό της “παιδί”. Όσο όμως πλησιάζουμε στις εκλογές τόσο μεγαλώνει η απόσταση ηγεσίας – συμβουλίου προκαλώντας αναπόφευκτα την απογοήτευση του επικεφαλής Μιχάλη Ιωαννίδη ο οποίος αν και μπήκε στο τριπάκι φορτσάτος, τελευταία δείχνει να ασχολείται περισσότερο με τις δουλειές του εκτός Κύπρου. Όχι θα κάτσει να σπάσει.
Μ.Π
