Του Πατριάρχη
Ο πρώην υπουργός Συγκοινωνιών Μάριος Δημητριάδης, στην τοποθέτηση του, σε σχέση με την ποινική δίωξη εναντίον του κατέληξε λέγοντας πως έχει «απόλυτη εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη γνωρίζοντας πως στο τέλος πάντοτε, η αλήθεια και το δίκαιο επικρατούν».
Προφανώς δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, γιατί το ίδιο λένε σχεδόν όλοι όσοι κατηγορούνται για κάποια αξιόποινη πράξη. Για την ιστορία θα θυμίσω ότι την πίστη του στη Δικαιοσύνη είχε εκφράσει μετά την σύλληψη του ο μακαρίτης πρώην υπουργός Ντίνος Μιχαηλίδης, ο οποίος καταδικάστηκε και φυλακίστηκε με τον γιο του στην Ελλάδα. Την πίστη του στη Δικαιοσύνη είχε διακηρύξει και ο πρώην υπουργός και πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Χριστόδουλος Χριστοδούλου, ο οποίος επίσης είχε καταδικαστεί για φοροδιαφυγή, αλλά όχι για το 1 εκ. ευρώ από τον Βγενόπουλο.
Πίστη στη Δικαιοσύνη είχαν (δικαίως) και όλοι οι τραπεζίτες που δικάστηκαν και αθωώθηκαν ως τον τελευταίο γιατί κατά τον τέως Γενικό Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη, «οι ευθύνες όμως είναι εκεί, οι εξηγήσεις είναι εκεί, τα αίτια είναι εκεί και οι υπαίτιοι είναι εκεί».
Για να λέμε του στραβού το δίκιο, πολλοί καλά κάνουν όλοι και δηλώνουν εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, αφού σχεδόν ποτέ δεν αγγίζει κανέναν από αυτούς.
Όταν μιλώ για Δικαιοσύνη δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στα δικαστήρια, αλλά σε όλο το σύστημα απονομής Δικαιοσύνης, που περιλαμβάνει και την Αστυνομία και τους Εισαγγελείς και τις ερευνητικές επιτροπές και όλους όσοι εμπλέκονται στις σχετικές διαδικασίες.
Μήπως να θυμίσω ότι ο πρώην Επίτροπος Εθελοντισμού, Γιάννης Γιαννάκη, συνεχίζει να λαμβάνει μέρος του μισθού του και περιμένει να αποφανθεί για τα αυταπόδεικτα η Δικαιοσύνη, την οποία φαντάζομαι δικαίως και αυτός εμπιστεύεται;
Να θυμίσω ακόμα τον Μιχάλη Κατσουνωτό, ο οποίος θα έπρεπε στη βάση δύο ανεξάρτητων ερευνών να βρεθεί στο εδώλιο για διάπραξη ποινικών αδικημάτων και δεν του απαγγέλθηκαν κατηγορίες ποτέ; Ούτε καν η πειθαρχική διαδικασία εναντίον του δεν προχώρησε. Γιατί λοιπόν να μην έχει και αυτός εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη;
Όσο λοιπόν όλοι αυτοί – και πολλοί άλλοι – εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, τόσο μειώνεται η δική μας εμπιστοσύνη.
Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη και την βραδυπορία, όταν και αν κάποιος από αυτούς κάτσει στο σκαμνί, αντιλαμβανόμαστε πως σε 5 – 10 χρόνια δεν θα θυμόμαστε καν για πιο πράγμα κατηγορούνται.
Νηστεία, προσευχή και εμπιστοσύνη!
