Το παραμύθι με τον «λογαριασμό Ζελένσκι»

Του Πατριάρχη

Κάθε εποχή έχει τους μύθους της και στην δική μας, που οι φήμες ταξιδεύουν ταχύτερα από την λογική, κυκλοφορεί με αξιοθαύμαστη επιμονή το αφήγημα ότι ο Κύπριος φορολογούμενος πληρώνει το δάνειο των €90 δισεκατομμυρίων προς την Ουκρανία. Κάπου ανάμεσα σε αυτό και στο «ο Ζελένσκι αγόρασε καζίνο στα κατεχόμενα», χτίζεται ένα ολόκληρο σενάριο χολιγουντιανών διαστάσεων με την πραγματικότητα να θεωρείται προαιρετική.

Ωστόσο η αριθμητική δεν είναι ιδεολογία και η οικονομία δεν λειτουργεί με συνθήματα.

Το δάνειο προς την Ουκρανία που ενέκρινε η ΕΕ δεν είναι επιταγή που θα κληθούν να πληρώσουν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι, γιατί δεν αφορά τους εθνικούς προϋπολογισμούς. Δεν ξύπνησε ένα πρωί κάποιος υπάλληλος στο Υπουργείο Οικονομικών στη Λευκωσία για να μεταφέρει χρήματα από τους φόρους των Κυπρίων στον Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Αν ήταν τόσο απλό, θα είχαμε λύσει και το 2013 τα προβλήματα μας, δίνοντας ο καθένας το IBAN του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή .

Η χρηματοδότηση γίνεται μέσω κοινού ευρωπαϊκού δανεισμού, με την ΕΕ να αξιοποιεί την πιστοληπτική της δυνατότητα στις αγορές. Δηλαδή δανείζεται η ίδια ως θεσμός και όχι τα κράτη μεμονωμένα. Το κρίσιμο στοιχείο, που δεν λένε αυτοί που δήθεν φοβούνται πως θα πληρώσουν το δάνειο στην Ουκρανία, είναι ότι η αποπληρωμή του συγκεκριμένου μηχανισμού βασίζεται σε έσοδα που προέρχονται από δεσμευμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία. Με απλά λόγια, η Μόσχα πληρώνει σε μεγάλο βαθμό το κόστος της επιθετικότητας της και όχι ο Κύπριος ή άλλος Ευρωπαίος φορολογούμενος.

Δεν πρόκειται για πολιτική άποψη αλλά για τους όρους της συμφωνίας και αν κάποιος επιμένει σε κάτι άλλο τότε το πρόβλημα να το αναζητήσει στην άγνοια του.

Η ίδια λογική παραπληροφόρησης εμφανίζεται και στο γελοίο σενάριο για τη δήθεν αγορά καζίνο στα κατεχόμενα από τον Ζελένσκι. Μια ιστορία χωρίς αποδείξεις, χωρίς διασταύρωση, χωρίς καν στοιχειώδη συνοχή. Είδαμε μέχρι και παραποιημένες ιστοσελίδες και «έγγραφα» που θα ζήλευαν και οι καλύτεροι σεναριογράφοι του Χόλιγουντ. Το γεγονός ότι η εταιρεία που κατέχει το καζίνο διέψευσε τα πάντα και ότι δεν υπήρχε ούτε ένα ίχνος τραπεζικής διαδρομής, δεν πτόησε κανέναν. Γιατί να αφήσεις την πραγματικότητα να σου χαλάσει μια τόσο ωραία, κακεντρεχή ιστορία; Κυκλοφορεί όμως με την άνεση που μόνο η προπαγάνδα γνωρίζει. Όχι γιατί είναι πειστική, αλλά γιατί εξυπηρετεί. Στήνει μια εικόνα διεφθαρμένου ηγέτη για να αποδυναμώσει την στήριξη προς την Ουκρανία και ταυτόχρονα ρίχνει δηλητήριο στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.

Κάποιοι στην Κύπρο αναπαράγουν αυτές τις ιστορίες με επιμονή που θα ζήλευε και το τελευταίο τρολ στα social media, προφανώς γιατί τους βολεύει η αφήγηση ότι η ΕΕ είναι ένα ταμείο που κλέβει τους πολίτες για να χρηματοδοτεί πολέμους. Η πραγματικότητα είναι πως η απλή αλήθεια δεν προσφέρει τον ίδιο αντιευρωπαϊκό ενθουσιασμό.

Η στήριξη της Ουκρανίας εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική της Ευρώπης για την ασφάλεια και την σταθερότητα και αν επιτραπεί η επιβολή τετελεσμένων δια της βίας, τότε το μήνυμα δεν θα αφορά μόνο το Κίεβο. Θα αφορά κάθε χώρα που βασίζεται στο διεθνές δίκαιο για να επιβιώσει και αυτό ακούγεται κάπως γνώριμο για την Κύπρο.

Οπότε πριν κάποιος αρχίσει να διαμαρτύρεται γιατί «πληρώνει τον Ζελένσκι», καλό θα ήταν να ρίξει μια ματιά στα πραγματικά δεδομένα, τα οποία δεν είναι τόσο βολικά όσο τα παραμύθια.
Αντί λοιπόν να ανησυχούμε για το «δάνειο» που δεν δώσαμε ποτέ, καλό θα ήταν να ανησυχούμε για την ευκολία με την οποία καταπίνουμε αμάσητο ότι σερβίρεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.