Το ερώτημα που μένει είναι αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μετατρέψει τη στρατηγική αυτονομία σε συγκεκριμένη πολιτική ή αν θα την αφήσει να αιωρείται ως μια ακόμη φιλοδοξία.
Ο ΟΗΕ δεν πέθανε. Σέρνεται. Κι αυτό είναι ίσως πιο επικίνδυνο από έναν έντιμο θάνατο, γιατί συντηρεί την ψευδαίσθηση ότι κάπου υπάρχει ακόμη ένας φύλακας.
«Όσο το Κίεβο κρατά κλειστό τον αγωγό Ντρούζμπα, τόσο η Βουδαπέστη θα μπλοκάρει την εκταμίευση των 90 δισ. προς την Ουκρανία» προειδοποιεί ο πρωθυπουργός...
Αν θέλει ειρήνη που να αντέχει, πρέπει να τη συνδέσει με αποστρατιωτικοποίηση της επιθετικότητας, λογοδοσία, και θεσμούς που δεν χειραγωγούνται από το Κρεμλίνο.
Η συζήτηση για τις «εγγυήσεις ασφαλείας» προς την Ουκρανία έχει μπει πλέον σε μια φάση που ξεπερνά τις διπλωματικές αβροφροσύνες και αγγίζει τον σκληρό πυρήνα της στρατιωτικής πραγματικότητα
Και όσο η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί αμήχανη αυτή τη μοιρασιά, οι «Μήλιοι» του σήμερα, είτε βρίσκονται στο Κίεβο είτε στο Καράκας ή ακόμα και στη Κύπρο, συνεχίζουν να πληρώνουν το τίμημα της γεωγραφίας τους.