Του Πατριάρχη
Οι χθεσινές συνομιλίες των αντιπροσωπειών Ρωσίας και Ουκρανίας κατέληξαν σε ναυάγιο, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο.
Αφού η ρωσική πλευρά έκανε ότι ήταν δυνατόν για να μην ξεκινήσουν ποτέ αυτές οι διαπραγματεύσεις, όταν αναγκάστηκε να κάτσει στο τραπέζι, αποκάλυψε τις προθέσεις της, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με την πρόθεση τερματισμού της αιματοχυσίας.
Πρότειναν στην ουκρανική πλευρά, όχι μόνο να αποδεχθεί ως ρωσικό έδαφος τις κατεχόμενες περιοχές, αλλά να παραδώσει και εδάφη που δεν έχουν καταληφθεί, αλλά η Ρωσία τα θέλει!
Για να το κατανοήσουμε καλύτερα ας το φέρουμε στα μέτρα της Κύπρου.
Είναι σαν να συζητάμε την λύση του Κυπριακού και η Τουρκία να ζητάει από την Κυπριακή Δημοκρατία, να παραδώσει ολόκληρη την επαρχία Λευκωσίας, την υπόλοιπη επαρχία Αμμοχώστου και την υπόλοιπη επαρχία Μόρφου.
Και αυτό τι σημαίνει; Να μπουν αύριο οι Τούρκοι, με την υπογραφή μας, στους Άγιους Ομολογητές, στον Στρόβολο, στα Λατσιά, στην Αγία Νάπα, στην Ευρύχου, στον Αστρομερίτη… Μαζί με τα εδάφη, να τους παραδοθούν βεβαίως οι πολίτες με τα σπίτια τους, τις κρατικές υποδομές και ότι άλλο βρίσκεται εντός των περιοχών αυτών.
Και όχι μόνο αυτό. Θα πρέπει να δεσμευθούμε πως δεν θα απαιτηθούν αποζημιώσεις.
Αυτά ζήτησε χθες η ρωσική αντιπροσωπεία από τους Ουκρανούς, επιβεβαιώνοντας πως η πλευρά που δεν επιθυμεί με τίποτα την ειρήνη είναι αυτή του εισβολέα.
Παρά την ξεκάθαρη εικόνα, έχουμε αυτούς που επιμένουν ότι η ΕΕ δεν πρέπει να συνεχίσει την παροχή βοήθειας στο Κίεβο, γιατί δήθεν παρατείνει το πόλεμο.
Οι απαιτήσεις της Ρωσίας όμως έχουν και συνέχεια. Δεν θέλει εγγυήσεις στην Ουκρανία από ευρωπαϊκές χώρες, απαιτεί αριθμητικό περιορισμό των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας και προνόμια για τους ρωσόφωνους που θα αποφασίσουν να ζήσουν σε ουκρανικό έδαφος.
Διερωτώμαι αν αυτές τις απαιτήσεις τις έθετε η Τουρκία για την Κύπρο, αν θα δεχόταν κάποιος να μπούμε σε διάλογο;
Θέλουμε όμως να το κάνει η Ουκρανία.
Δεν αντιλαμβανόμαστε καν πως τυχόν αποδοχή ή επιβολή των απαιτήσεων της Ρωσίας για την Ουκρανία, δημιουργεί προηγούμενο το οποίο μας αφορά.
Αφορά όμως και άλλες χώρες και δημιουργεί προβλήματα και σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Είναι σχεδόν, η σίγουρη συνταγή για έναν παγκόσμιο πόλεμο.
