Του Πατριάρχη
Υπάρχει ένα εύκολο άλλοθι που ακούγεται όλο και πιο συχνά από τους νέους σχηματισμούς που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια ή εμφανίζονται σαν σαλιγκάρια μετά την βροχή. Κάθε φορά που τους ζητούν εξηγήσεις για την προγραμματική τους ένδεια και την απειρία τους απαντούν με την ίδια φράση: «Και οι άλλοι ήταν καλύτεροι;». Η μονολεκτική απάντηση είναι, ναι ήταν!. Με όλα τους τα λάθη και τις παρασπονδίες, οι παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις οδήγησαν την Κύπρο σε μια πορεία που τη μετέτρεψε από ένα αποικιοκρατικό κατάλοιπο σε σύγχρονο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με θεσμούς που λειτουργούν, με υποδομές που αλλάζουν καθημερινά την ποιότητα ζωής και με διεθνή ρόλο δυσανάλογα μεγαλύτερο, του μεγέθους μας.
Αν κοιτάξει κανείς την απόσταση ανάμεσα στο 1960 και στο 2025 θα δει έργο, το οποίο δεν προκύπτει από κάποια συγκυρία ή τυχαία έμπνευση, αλλά από επίμονες και επίπονες αποφάσεις. Ενόσω κάποιοι ανακαλύπτουν τον ανέξοδο αντισυστημισμό, άλλοι έχουν διαπραγματευτεί την ένταξη στην Ευρωπαϊκή οικογένεια, την υιοθέτηση του κοινού νομίσματος, τη θωράκιση της οικονομίας με δύσκολες επιλογές, την αναβάθμιση των αεροδρομίων και των λιμανιών και την ψηφιακή μετάβαση του κράτους που έστω καθυστερημένα κάνει τη δημόσια υπηρεσία πιο προσβάσιμη. Στην υγεία αποκτήσαμε Γενικό Σύστημα που έδωσε σε όλους τους πολίτες πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες και στα νοικοκυριά μια ασφάλεια που άλλοτε έμοιαζε μακρινή προσδοκία. Στην εκπαίδευση, παρά τις χρόνιες παθογένειες, χτίστηκαν πανεπιστήμια που κρατούν νέους επιστήμονες στο νησί και προσελκύουν άλλους.
Δεν είναι όλα ρόδινα, ούτε κανείς μπορεί να το υποστηρίξει. Η διαφθορά πλήγωσε την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Υπήρξαν διορισμοί που δεν τιμούν κανέναν και επιλογές που θα αποτελούν πάντα αρνητικά παραδείγματα. Όμως η πρόοδος δεν ακυρώνεται από τις όποιες σκιές. Η δημοκρατία διορθώνει και τα λάθη και τις παθογένειες, όταν οι πολίτες ψηφίζουν με μνήμη και κρίση. Το ισοπεδωτικό «όλοι ίδιοι είναι», αποτελεί δώρο στους επιτήδειους που θέλουν να σερφάρουν στο κύμα της οργής χωρίς να δώσουν λογαριασμό για τίποτα.
Οι καινούργιοι σχηματισμοί υπόσχονται ότι θα αλλάξουν τα πάντα από την επόμενη μέρα των εκλογών. Στην πράξη προτείνουν συνθήματα, βίντεο, επιδείξεις ανυποταξίας και μια αόριστη υπόσχεση εντιμότητας που εξατμίζεται μόλις ζητήσεις κοστολόγηση και σχέδιο. Πολιτική δεν είναι να καταγγέλλεις το σύστημα από το κινητό. Είναι να ξέρεις πώς λειτουργεί η Ευρωπαϊκή νομοθεσία, πώς διαπραγματεύεσαι χρηματοδοτήσεις για έργα, πώς οργανώνεις θεσμικές συμμαχίες που ενισχύουν την ασφάλεια και την ενέργεια της χώρας. Η Κύπρος κέρδισε πολλά επειδή ανήκει στην Ευρώπη και τον δυτικό κόσμο. Αυτή η επιλογή στήριξε την οικονομία, ενίσχυσε τα δικαιώματα και προστάτευσε την εξωτερική πολιτική σε δύσκολες στιγμές.
Ας τελειώνουμε με το εύκολο πείραμα του θυμού. Ναι, έγιναν λάθη και θα γίνουν και άλλα. Ναι, ο έλεγχος πρέπει να είναι αυστηρός και η λογοδοσία κανόνας. Όμως μέσα σε όλα αυτά υπάρχουν ικανοί και έντιμοι πολιτικοί σε όλα τα παραδοσιακά κόμματα. Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν να διαπραγματεύονται, να διοικούν, να στήνουν πολιτικές με αρχή μέση και τέλος. Η ανανέωση είναι αναγκαία όταν φέρνει γνώση, όχι όταν υποκαθιστά τη σοβαρότητα με θεατρινισμούς. Η κάλπη δεν είναι πλατφόρμα δοκιμών. Είναι η στιγμή που αποφασίζεις αν θέλεις συνέχεια με βελτίωση ή μια τυχοδιωκτική περιπέτεια. Η Κύπρος προχώρησε επειδή κάποιοι δούλεψαν με σχέδιο και θα συνεχίσει να προχωρά όταν επιλέγουμε όσους μπορούν να υπηρετήσουν και όχι όσους αρέσκονται να παριστάνουν τους σωτήρες.
