Του Πατριάρχη
Η «Σάντη» δεν είναι φάντασμα, δεν είναι θρύλος του διαδικτύου, ούτε επινόηση αργόσχολων συνταξιούχων σε καφενείο. Είναι υπαρκτό πρόσωπο, πρωταγωνίστρια μιας υπόθεσης η οποία έχει τινάξει στον αέρα τη δημόσια ζωή, έχει ρίξει λάσπη σε θεσμούς, έχει ανακατέψει δικαστές, δικηγόρους, πολιτικούς και έχει δηλητηριάσει την προεκλογική ατμόσφαιρα. Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι υπάρχουν αρχεία, συσκευές, δεκάδες και πλέον μηνύματα και ότι το υλικό οδηγείται για δικανικό έλεγχο στο ευρωπαϊκό κέντρο κυβερνοεγκλήματος της Europol. Την ίδια ώρα, αποδίδεται στη «Σάντη» η θέση ότι τα μηνύματα είναι ψεύτικα και δικά της κατασκευάσματα, ενώ ο Νίκος Κληρίδης δήλωσε πως παύει να τη θεωρεί πελάτισσά του.
Κάπως έτσι ζούμε το μεγάλο κυπριακό θέατρο του παραλόγου. Μια γυναίκα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός πολιτικού σεισμού και ο πολίτης ακούει ότι «δεν θέλει» να καταθέσει. Τι πάει να πει δεν θέλει; Από πότε, όταν έχεις παραδώσει υλικό, όταν έχεις μπει σε συζητήσεις, όταν έχουν κινηθεί πρόσωπα και μηχανισμοί γύρω από το όνομά σου, μπορείς απλώς να σηκώνεις τους ώμους και να λες «εγώ δεν παίζω άλλο»; Αυτό μπορεί να ισχύει για καβγά σε οικογενειακό τραπέζι, αλλά όχι όταν έχεις βάλει φωτιά στη δημόσιο ζωή.
Ακόμη κι αν δεχθεί κάποιος ότι τα μηνύματα είναι κατασκευασμένα, τότε η ανάγκη για εξηγήσεις δεν μικραίνει. Μεγαλώνει. Ποιος τα κατασκεύασε, πότε, γιατί, με ποιο σκοπό, σε ποιους δόθηκαν, ποιοι τα διακίνησαν, ποιοι τα χρησιμοποίησαν, ποιοι γνώριζαν από το 2019 και δεν έκαναν τίποτε; Αυτά δεν είναι δευτερεύοντα ερωτήματα. Είναι η ουσία της υπόθεσης. Αν μάλιστα το βασικό αφήγημα κατέρρευσε, τότε μιλάμε για κάτι ακόμη πιο βαρύ. Μιλάμε για οργανωμένη διασπορά υλικού που μπορούσε να πλήξει υπολήψεις, θεσμούς και την ίδια την πολιτική σταθερότητα.
Το άλλο εξίσου σοβαρό είναι η περίεργη στάση της Νομικής Υπηρεσίας. Ο Γενικός Εισαγγελέας δήλωσε ότι διεξάγεται αυτεπάγγελτη έρευνα από τον Αρχηγό Αστυνομίας και ουσιαστικά κράτησε απόσταση, ενώ η κυβέρνηση αποφάσισε αποστολή του υλικού στην Europol. Η στάση αυτή δίνει την εντύπωση πως κανείς δεν αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.
Όσο για τους Ροδοσταύρους και τις μυστικιστικές οργανώσεις, υπάρχουν ως ιστορικές και φιλοσοφικές ομάδες. Το αν έχουν οποιαδήποτε πραγματική εμπλοκή στη συγκεκριμένη υπόθεση είναι άλλο θέμα και χρειάζεται αποδείξεις, όχι ψίθυρους, ούτε μεταφυσική παραφιλολογία και δεν χρειάζεται νέα παραθρησκευτική οπερέτα.
Η ουσία είναι μία. Η «Σάντη» δεν μπορεί να είναι και κεντρικό πρόσωπο και άφαντη από τις εξελίξεις. Δεν μπορεί να βρίσκεται πίσω από ένα υλικό που έσπειρε πανικό και μετά να παρουσιάζεται περίπου ως ανήμπορος θεατής. Αν είναι μάρτυρας, να μιλήσει. Αν είναι θύμα, να πει την αλήθεια. Αν έχει πει ψέματα, να το πει καθαρά και να υποστεί τις συνέπειες. Αν δεν προσέρχεται οικειοθελώς, τότε οι αρχές οφείλουν να χρησιμοποιήσουν κάθε νόμιμο μέσο που διαθέτουν για να φτάσουν στην αλήθεια. Κράτος δικαίου δεν σημαίνει επίδειξη σαβουάρ βιβρ στο χάος. Σημαίνει υποχρέωση λογοδοσίας, αν και στην Κύπρο συχνά μπερδεύουμε τη λογοδοσία με τη χαλαρή κουβέντα και μετά απορούμε γιατί η γελοιοποίηση έγινε θεσμός.
