Του Πατριάρχη
Ο νομικός Νίκος Κληρίδης κατάφερε να κάνει κάτι πραγματικά εντυπωσιακό. Σε μια ήδη σοβαρή υπόθεση, τοποθετήθηκε με τρόπο που δείχνει είτε πλήρη σύγχυση είτε απίστευτη ελαφρότητα. Δήλωσε πως ο μόνος που μπορεί να κάνει έρευνα, για τους ισχυρισμούς Μακάριου Δρουσιώτη, είναι η επιτροπή GRECO! Δηλαδή; Η Ομάδα Κρατών κατά της Διαφθοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης θα στείλει Άγγλους, Γάλλους, Πορτογάλους, Τούρκους και Αλβανούς για να σκαλίσουν τα sms της «Σάντης» που τυγχάνει πελάτιδα του;.
Μόνο που η GRECO δεν είναι ανακριτική αρχή, δεν είναι αστυνομία, δεν είναι εισαγγελία και δεν είναι κάποιο μαγικό υπερόργανο που εμφανίζεται από το Στρασβούργο για να παίρνει καταθέσεις στην Κύπρο. Η GRECO αξιολογεί κράτη και θεσμούς ως προς τη συμμόρφωσή τους με κανόνες κατά της διαφθοράς. Αυτό κάνει και όχι ανακρίσεις. Δεν είναι και τόσο δύσκολο να το ξέρει ένας παλιός νομικός.
Το πιο αστείο όμως δεν είναι η ασυναρτησία για τη GRECO, αλλά κάτι άλλο. Ο ίδιος λέει ότι οι ισχυρισμοί της «Σάντης» ήταν γνωστοί από το 2019 και ότι τους είχε μοιραστεί με τον αδελφό του, τότε Γενικό Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη, και με τον ξάδελφό του Χρίστο Κληρίδη, που είχε επίσης θεσμικό ρόλο ως πρόεδρος του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Εδώ σταματούν τα παιχνίδια με τις λέξεις και αρχίζουν τα κανονικά ερωτήματα.
Αν όλα αυτά ήταν τόσο σοβαρά, γιατί δεν κινήθηκε τότε κάποια διαδικασία; Γιατί δεν ζητήθηκε διερεύνηση; Γιατί δεν τέθηκαν όλα αυτά ενώπιον των αρμόδιων αρχών με τον τρόπο που επιβάλλει η σοβαρότητα τέτοιων ισχυρισμών; Αντιθέτως, σήμερα ακούμε ότι η λύση ήταν η GRECO. Δηλαδή, για να το πούμε απλά, 6 με 7 χρόνια μετά μαθαίνουμε ότι όσοι ήξεραν δεν έκαναν αυτό που όφειλαν και τώρα ο κ. Νίκος Κληρίδης λέει πως δεν έχει εμπιστοσύνη σε κανένα και μας παραπέμπει σε λάθος διεύθυνση.
Η εικόνα είναι τουλάχιστον θλιβερή, γιατί πίσω από την εισήγηση του Νίκου Κληρίδη, κρύβεται μια νοοτροπία παλιάς Κύπρου. Λίγοι να ξέρουν, λίγοι να συζητούν, λίγοι να ψιθυρίζουν μεταξύ συγγενών, φίλων και γνωστών με θεσμικές ιδιότητες, και όταν έρθει η ώρα της δημόσιας εξήγησης να πετιέται στο τραπέζι ένας διεθνής οργανισμός για να ακούγεται το πράγμα πιο βαρύ και πιο σπουδαίο. Ότι δηλαδή έκανε για χρόνια και ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης που μας παρέπεμπε κάθε τρεις και λίγο στον INTOSAI, λες και ο κόσμος θα μείνει με το στόμα ανοιχτό από το όνομα και δεν θα προσέξει ότι το «επιχείρημα» για σοβαρή διερεύνηση, μπάζει από παντού.
Και κάτι ακόμη. Όταν ένας έμπειρος δικηγόρος μιλά με τέτοια προχειρότητα για το ποιος ερευνά τι, δεν εκθέτει μόνο τον εαυτό του, αλλά προσβάλλει και τη νοημοσύνη των πολιτών. Σαν να απευθύνεται σε ανθρώπους που θα ακούσουν τη λέξη GRECO, θα κουνήσουν με δέος το κεφάλι και θα πουν «κάτι ξέρει ο Νίκος Κληρίδης». Ε, όχι, δεν ξέρει, είτε προσποιείται ότι δεν ξέρει. Και οι δύο εκδοχές είναι εξίσου κακές.
Σε μια κανονική χώρα, όσοι είχαν γνώση τόσο σοβαρών ισχυρισμών από το 2019 θα εξηγούσαν με ακρίβεια τι έκαναν, σε ποιους απευθύνθηκαν και γιατί δεν υπήρξε συνέχεια. Στην Κύπρο, ακούμε θεωρίες για τη GRECO και παρουσιάζεται σχεδόν σαν σοβαρή νομική τοποθέτηση. Είναι να απορεί κανείς αν πρόκειται για έλλειψη γνώσης ή για μια απέλπιδα προσπάθεια εντυπωσιασμού.
Όπως και να έχει, μόνο σοβαρότητα δεν δείχνει. Δείχνει το ακριβώς αντίθετο. Και αυτό, σε μια τόσο βρώμικη υπόθεση, η ελαφρότητα ίσως είναι το πιο αποκαλυπτικό στοχείο του μπάχαλου που έχει προκληθεί.
