Του Πατριάρχη
Η τραγουδίστρια Γλυκερία, τέθηκε εκτός συμμετοχής, στη συναυλία – αφιέρωμα για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη, στο Καλλιμάρμαρο, την οποία οργανώνει το ΚΚΕ. Αποχώρησε πριν την αποκλείσουν, γιατί δεν ακύρωσε προγραμματισμένη συναυλία της σε φεστιβάλ στο Ισραήλ.
Προφανώς είναι έγκλημα καθοσιώσεως, η συμμετοχή ενός καλλιτέχνη σε μια μουσική εκδήλωση στο Ισραήλ. Θεωρείται έγκλημα από αυτούς που δεν είχαν κανένα απολύτως πρόβλημα με τα πανηγύρια της 9ης Μαΐου στους δρόμους της Αθήνας με δικαιολογία τη Ημέρα της Νίκης, την οποία γιορτάζει η Ρωσία, η οποία εδώ και τρία χρόνια ισοπεδώνει την Ουκρανία. Αυτούς δεν τους ενόχλησε(κακώς) κανείς όταν πήγαν να ποζάρουν με σημαίες ακόμα και πάνω στη Μνημείο του ¨Άγνωστου Στρατιώτη. Ευτυχώς κρατούσαν σοβιετική σημαία και όχι ελληνική γιατί τότε θα κινδύνευαν με σύλληψη.
Αυτοί που δεν θέλουν την συμμετοχή της Γλυκείας στη συναυλία- αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη, είναι εκείνοι που σχιζόντουσαν, όταν ακυρώθηκαν εμφανίσεις κρατικών ρωσικών μπαλέτων, ορχηστρών κλπ λόγω της εισβολής στην Ουκρανία. Η Γλυκερία όμως δεν είναι ούτε κρατική περιουσία, ούτε εκπροσωπεί κράτος εισβολέα. Είναι καλλιτέχνης και μπορεί να επιλέγει που θα τραγουδήσει. Στην Ελλάδα όμως, το ΚΚΕ αποφασίζει που θα τραγουδάνε οι καλλιτέχνες και αν δεν συμμορφώνονται τότε τίθενται υπό διωγμό, καθώς οι διοργανωτές της συναυλίας για τον Θεοδωράκη, καλούν, μουσικούς, άλλους καλλιτέχνες και κοινό να μποϋκοτάρουν όλες τις καλοκαιρινές συναυλίες της Γλυκερίας στην Ελλάδα.
Μιλάμε για τέτοιο σεβασμό στην καλλιτεχνική ελευθερία.
Επειδή η συναυλία στο Καλλιμάρμαρο αφορά τον Μίκη Θεοδωράκη καλό θα ήταν να θυμηθούμε τι είχε πει ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης το 2018, για τον φασισμό: «…Περιφρονώ και μάχομαι τον φασισμό, σε όλες του τις μορφές και προπαντός στην πιο πολύ απατηλή και επικίνδυνη μορφή του την αριστερόστροφη. (…) Και σας λέω ότι ο αριστερόστροφος φασισμός είναι ο πιο επικίνδυνος, γιατί κρύβεται πίσω από τον μανδύα της δήθεν προοδευτικότητας, ενώ καταπνίγει την ελευθερία και τη δημοκρατία».
Η Γλυκερία είναι θύμα αυτής της αριστερόστροφής μορφής φασισμού, η οποία ισοπεδώνει από καλλιτέχνες μέχρι ιδέες αν δεν στοιχίζονται με τις ντιρεκτίβες του.
Δεν είμαι θαυμαστής ούτε ακροατής των τραγουδιών της Γλυκερίας, αλλά θεωρώ πως κανείς δεν επιτρέπεται να την εκφοβίζει και να την εκβιάζει, με τρόπους που καθιστούν την καλλιτεχνική δραστηριότητα αιχμάλωτη των ιδεολογικών αγκυλώσεων μιας μερίδας δογματικών, τους οποίους ο Τζίμης Πανούσης ονόμαζε «σφραγιδοκράτες» και «πολιτικούς ιεχωβάδες».
