Για πρώτη φορά μετά τη Μεγάλη Ύφεση, περισσότεροι άνθρωποι εγκατέλειψαν τις ΗΠΑ απ’ όσους εγκαταστάθηκαν σε αυτές το 2025, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal. Παρότι η κυβέρνηση Τραμπ παρουσιάζει τη μείωση της καθαρής μετανάστευσης ως επιτυχία της πολιτικής απελάσεων και των αυστηρών θεωρήσεων εισόδου, ολοένα και περισσότεροι Αμερικανοί πολίτες —ιδιαίτερα οι πλούσιοι— αναζητούν πλέον διέξοδο στο εξωτερικό μέσα σε καιρούς αβεβαιότητας.
«Οι πελάτες μου λένε: “Θέλω συνδυασμό. Θέλω δύο υπηκοότητες και μία πράσινη κάρτα”», δήλωσε στο Forbes ο Έρικ Μέιτζορ, διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος της εταιρείας επενδυτικής μετανάστευσης Latitude World.
Αντίστοιχα, ο Νούρι Κατζ, πρόεδρος της Apex Capital Partners, δήλωσε στο μέσο πως αρκετοί πελάτες του «συλλέγουν υπηκοότητες σαν γραμματόσημα, όπως άλλοι αγοράζουν Rolex ή Lamborghini».
Οι εύποροι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν πλέον τη διαφοροποίηση υπηκοότητας ως ασπίδα απέναντι στους χρηματοοικονομικούς και γεωπολιτικούς κινδύνους που κυριάρχησαν την τελευταία δεκαετία. «Οι Αμερικανοί καταλαβαίνουν πλέον ότι είσαι εκτεθειμένος όταν έχεις μόνο μία υπηκοότητα», είπε ο Μέιτζορ, εξηγώντας πως τα κίνητρα των πελατών του κυμαίνονται από ζητήματα ασφάλειας και ελευθερίας μετακίνησης μέχρι επιλογές τρόπου ζωής.
Σε έρευνα της Apex Capital Partners, το 68% των ερωτηθέντων ανέφερε το αυξημένο κόστος ζωής ως βασικό λόγο που σκέφτεται να φύγει από τις ΗΠΑ, ενώ το 54% επικαλέστηκε το πολιτικό κλίμα. «Οι άνθρωποι της αριστεράς φοβούνται ότι ο Τραμπ μπορεί να διεκδικήσει τρίτη θητεία, ενώ οι δεξιοί ανησυχούν μήπως εμφανιστεί κάποιος σαν τον Μαμντάνι και αρχίσει τις κρατικοποιήσεις. Ουσιαστικά όλοι ανησυχούν», είπε ο Κατζ.
Νέα Ζηλανδία: Το “καταφύγιο” των υπερπλουσίων σε ενδεχόμενο παγκόσμιας κρίσης
Για εξαιρετικά πλούσιους Αμερικανούς η Νέα Ζηλανδία εξελίσσεται σε ιδιαίτερα δημοφιλή επιλογή. «Είναι μια αγγλόφωνη χώρα, στην άλλη άκρη του κόσμου. Αν ξεσπούσε ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, θα ήταν αρκετά καλό μέρος για να βρίσκεται κανείς», δήλωσε ο Μέιτζορ. Όπως εξήγησε, η απόκτηση πράσινης κάρτας απαιτεί επένδυση 5 εκατ. δολαρίων Νέας Ζηλανδίας — περίπου 3 εκατ. δολάρια ΗΠΑ — και όχι δωρεά.
Η Νέα Ζηλανδία βρίσκεται στην όγδοη θέση του Global Residence Program Index της Henley & Partners, λαμβάνοντας υψηλές βαθμολογίες για τη φήμη της και την ποιότητα ζωής. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Κατζ, το υψηλό κόστος αποκλείει μεγάλο μέρος των ενδιαφερομένων.
Η Ευρώπη παραμένει αελκυστική λλά δυσκολεύει η πρόσβαση
Οι υπερπλούσιοι Αμερικανοί «ενδιαφέρονται έντονα για την Ευρώπη — αλλά για υπηκοότητα και όχι απλώς για άδεια διαμονής», σημείωσε ο Μέιτζορ, υπογραμμίζοντας ότι η υπηκοότητα σε μία ευρωπαϊκή χώρα εξασφαλίζει ελεύθερη μετακίνηση σε 29 χώρες της ζώνης Σένγκεν.
Ωστόσο, η πρόσβαση στην Ευρώπη έχει γίνει αισθητά δυσκολότερη τα τελευταία χρόνια. Πριν από δύο χρόνια, η Ελλάδα αύξησε το ελάχιστο όριο επένδυσης για το πρόγραμμα «χρυσής βίζας» από 250.000 ευρώ σε έως και 800.000 ευρώ στις πιο δημοφιλείς αγορές ακινήτων. Το πρόγραμμα προσφέρει μόνιμη άδεια παραμονής αλλά όχι υπηκοότητα.
Τον Απρίλιο του 2025, η Ισπανία τερμάτισε το δικό της πρόγραμμα χρυσής βίζας έπειτα από αντιδράσεις κατοίκων που υποστήριζαν ότι η μαζική εισροή ξένων επενδυτών εκτόξευσε τις τιμές κατοικίας. Παράλληλα, η Πορτογαλία διπλασίασε τον απαιτούμενο χρόνο παραμονής πριν από αίτηση υπηκοότητας, από πέντε σε δέκα χρόνια.
Μετά την ιστορική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, που ουσιαστικά διέλυσε το δημοφιλές επενδυτικό μοντέλο υπηκοότητας της Μαλτας, η χώρα στράφηκε σε ένα πιο περιορισμένο και υποκειμενικό πλαίσιο «υπηκοότητας λόγω προσφοράς», όπου οι αιτούντες πρέπει να αποδεικνύουν εξαιρετική συνεισφορά πέραν της απλής οικονομικής επένδυσης.
Παρά τους αυστηρότερους κανόνες, η Μάλτα εξακολουθεί να αποτελεί δημοφιλή επιλογή. «Πιθανότατα θα ολοκληρώσουμε 50 τέτοιες υποθέσεις φέτος», ανέφερε ο Μέιτζορ.
Την ίδια ώρα, το Ηνωμένο Βασίλειο —αν και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης— κατέγραψε κύμα αιτήσεων υπηκοότητας από Αμερικανούς αμέσως μετά την επανεκλογή του Τραμπ, σύμφωνα με δημοσίευμα της The Guardian.
Η Καραϊβική προσφέρει τη γρηγορότερη και φθηνότερη λύση
Ο Οργανισμός Κρατών της Ανατολικής Καραϊβικής λειτουργεί «σαν μία μικρή Ευρωπαϊκή Ένωση της περιοχής», δήλωσε ο Κατζ στο Forbes, εξηγώντας ότι όποιος αποκτήσει υπηκοότητα σε μία από τις επτά χώρες-μέλη αποκτά δικαίωμα διαμονής και εργασίας και στις υπόλοιπες.
Η απόκτηση υπηκοότητας στην Καραϊβική κοστίζει περίπου 250.000 δολάρια και οι διαδικασίες ολοκληρώνονται συνήθως μέσα σε τέσσερις έως έξι μήνες — πολύ ταχύτερα και φθηνότερα σε σχέση με άλλες περιοχές.
Η φθηνότερη και ευκολότερη οδός είναι μέσω καταγωγής
Οι Αμερικανοί με οικογενειακές ρίζες σε άλλες χώρες «τρέχουν να αποκτήσουν υπηκοότητα μέσω καταγωγής στον Καναδά και την Ευρώπη», ανέφερε ο Major, σημειώνοντας πως η εταιρεία του προτείνει πάντα πρώτα αυτή τη λύση.
Ο αριθμός των Αμερικανών που αναζήτησαν ιρλανδική υπηκοότητα μέσω καταγωγής—για όσους έχουν Ιρλανδούς γονείς ή παππούδες— αυξήθηκε κατά 63% πέρυσι. Παράλληλα, μετά την κατάργηση των γενεαλογικών περιορισμών για τη διπλή υπηκοότητα στον Καναδά, περισσότεροι Αμερικανοί υπέβαλαν αίτηση καναδικής υπηκοότητας απ’ ό,τι οι επόμενες εννέα χώρες μαζί.
Το «Trump Gold Card» αποδείχθηκε αποτυχία
Λίγο μετά την έναρξη της δεύτερης θητείας του, ο Τραμπ προώθησε έντονα το πρόγραμμα Trump Gold Card — μια νέα βίζα που υποσχόταν γρήγορη πρόσβαση σε αμερικανική άδεια παραμονής για πλούσιους ξένους, μαζί με φορολογικές ελαφρύνσεις για εισοδήματα εκτός ΗΠΑ.
Ο Τραμπ είχε δηλώσει ότι η χώρα θα μπορούσε να πουλήσει ένα εκατομμύριο τέτοιες βίζες προς 5 εκατ. δολάρια η καθεμία. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο υπουργός Εμπορίου Χάουαρντ Λούτνικ ισχυρίστηκε πως πούλησε 1.000 βίζες μέσα σε μία ημέρα κατά τη διάρκεια ταξιδιού στη Μέση Ανατολή.
Ωστόσο, γρήγορα έγινε σαφές ότι η κυβέρνηση είχε υπερεκτιμήσει δραματικά τη ζήτηση. Η Henley & Partners είχε προειδοποιήσει ότι «η δεξαμενή υπερπλούσιων ατόμων που μπορούν —και θέλουν— να διαθέσουν άμεσα 5 εκατ. δολάρια είναι σχετικά μικρή». Μέχρι τον Σεπτέμβριο, η αμερικανική κυβέρνηση είχε μειώσει το κόστος της Gold Card κατά 80%, στο 1 εκατ. δολάρια, καταργώντας παράλληλα και τη φορολογική ελάφρυνση. Παρ’ όλα αυτά, δύο μήνες αργότερα είχε εγκριθεί μόλις μία βίζα.
Την ίδια ώρα, ο γερουσιαστής Μπέρνι Μορένο κατέθεσε νομοσχέδιο τον Δεκέμβριο με στόχο την κατάργηση της διπλής υπηκοότητας και την απαίτηση οι Αμερικανοί να οφείλουν «μοναδική και αποκλειστική πίστη στις Ηνωμένες Πολιτείες».
Πηγή: newmoney.gr
