Του Πατριάρχη
Χρειάστηκε να φτάσουμε στον Φεβρουάριο του 2026 για να δούμε την Πολιτεία να συμπεριφέρεται σαν να ανακάλυψε τον τροχό. Μόλις χθες, ο εν αργία Δήμαρχος Πάφου ανακρίθηκε, για καταγγελία που αφορά υπόθεση βιασμού γυναίκας το 2014.
Η ανάκριση, κράτησε πέραν των δύο ωρών, ο Δήμαρχος παρουσιάστηκε με τους δικηγόρους του, και όπως αποκάλυψε η Cyprus Times, κατέθεσε υπόμνημα τριών σελίδων και, κατά τις ίδιες πληροφορίες, δεν απάντησε προφορικά σχεδόν σε καμία ερώτηση. Αυτά είναι τα διαδικαστικά. Το πολιτικό και θεσμικό ερώτημα είναι άλλο και έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από την διαδικασία. Γιατί τώρα;
Η κοινωνία δεν πληροφορείται σήμερα πρώτη φορά ότι υπήρχε δημόσια αναφορά, καταγγελία, πρόκληση, όπως θέλετε πες τε το, γύρω από συγκεκριμένο ισχυρισμό. Την υπόθεση την είχε καταγγείλει δημόσια ο επιχειρηματίας Θεόδωρος Αριστοδήμου από τηλεοράσεως. Αυτό σημαίνει κάτι απλό, ακόμη και για όσους δυσκολεύονται με τα απλά. Η πληροφορία κυκλοφορούσε, άρα μπορούσε να αξιολογηθεί. Και όταν μια πληροφορία τέτοιας βαρύτητας δεν αξιολογείται, δεν είναι αβλεψία ούτε άτυχη στιγμή. Υπήρχε επιλογή η οποία πετάχτηκε στα σκουπίδια ή κρύφτηκε κάτω από το χαλί.
Θα μου πουν κάποιοι, μπορεί να μην υπήρχαν στοιχεία, μπορεί να μην υπήρχε επίσημη καταγγελία με τον «σωστό» τρόπο, μπορεί να υπήρχαν νομικά εμπόδια… Δεκτό. Τότε όμως όφειλαν να το πουν καθαρά με στοιχεία ανεργειών, με αποφάσεις, με ευθύνη και ονοματεπώνυμο της υπηρεσίας που ασχολήθηκε και όχι με το εθνικό μας σπορ, την αοριστία. Γιατί, αν μια τόσο σοβαρή υπόθεση έμεινε σε ένα συρτάρι, κάποιος κρατούσε το κλειδί και αν έμεινε έξω από το συρτάρι επειδή δεν βόλευε κάποιους να την αγγίξουν, τότε δεν μιλάμε για αδυναμία ή ανικανότητα. Μιλάμε για συγκάλυψη.
Το πιο εξοργιστικό, πάντως, δεν είναι ότι η Αστυνομία και η Νομική Υπηρεσία κινούνται σήμερα, είναι ότι εμφανίζονται ως οι μοναδικοί κριτές αξιοπιστίας μιας υπόθεσης, όταν επί χρόνια έδειχναν να μην έχουν ούτε περιέργεια, ούτε αντανακλαστικά, ούτε τη στοιχειώδη ανάγκη να προστατεύσουν το κύρος τους. Πώς ακριβώς να οικοδομηθεί εμπιστοσύνη, όταν ο πολίτης βλέπει ότι ο μηχανισμός ενεργοποιείται αφού πρώτα γίνει θέμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που τους προκαλεί φθορά;
Μια ποινική διερεύνηση πρέπει να προχωρήσει με νηφαλιότητα, τεκμήριο αθωότητας και σεβασμό σε κάθε εμπλεκόμενο. Ταυτόχρονα, η διερεύνηση της κρατικής αδράνειας δεν είναι πολυτέλεια. Είναι όρος για να μη μείνει στον αέρα η υποψία ότι οι θεσμοί δεν «άργησαν», απλώς «διάλεξαν πότε να θυμηθούν».
Αν θέλουμε όντως να γυρίσουμε τα ρολόγια 10 χρόνια πίσω, ας τα γυρίσουμε εκεί που πρέπει. Στις πράξεις και παραλείψεις των αρχών, όχι μόνο στα πρόσωπα που ανακρίνονται σήμερα.
