Του Πατριάρχη
Είναι πάντα βολικό να ψάχνεις αποδιοπομπαίους τράγους και η πιο εύκολη λύση είναι οι δημοσιογράφοι.
Χθες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνέστησε στα ΜΜΕ «να μην ανακαλύπτουν προβλήματα» στην υπόθεση του Great Sea Interconnector και διαβεβαίωσε ότι οι σχέσεις με τον Νίκο Χριστοδουλίδη είναι εξαιρετικές. Ωραία. Μόνο που τα δημοσιεύματα δεν προέκυψαν από την οργιώδη φαντασία των δημοσιογράφων, αλλά από δηλώσεις και τοποθετησεις κυβερνήσεων και αξιωματούχων εκατέρωθεν.
Ας θυμηθούμε τι ειπώθηκε δημοσίως και πότε.
Στις 5 Οκτωβρίου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απευθυνόμενος στον ΑΔΜΗΕ δεν άφησε πολλά περιθώρια παρερμηνειών, λέγοντας πως ο επικεφαλής του Φορέα Υλοποίησης του έργου, «δεν ξέρει με ποιους έχει να κάνει», προσθέτοντας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν εκβιάζεται. Όταν ένας χρησιμοποιεί τόσο σκληρές εκφράσεις για τον Φορέα Υλοποίησης ενός κοινού έργου, λογικό είναι να σημάνει συναγερμός και στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες.
Την ίδια ώρα, ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Ελλάδας, Σταύρος Παπασταύρου, υπενθύμισε πως ο ΑΔΜΗΕ είναι ουσιαστικά η ελληνική κυβέρνηση, επισημαίνοντας την ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση, για ένα έργο απολύτως βιώσιμο.
Παράλληλα τόσο ο Σ. Παπασταύρου όσο και Υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης, προέτρεψαν με δηλώσεις τους τη Λευκωσία, να στείλει καθαρό μήνυμα, γιατί οι δημόσιες αμφισβητήσεις της βιωσιμότητας μπερδεύουν τους πάντες.
Αυτά δεν τα ανακάλυψαν τα μέσα ενημέρωσης σε κάποιο εργαστήριο εντυπώσεων, αλλά καταγράφηκαν on the record.
Κι από κυπριακής πλευράς, ο Υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, έχει κουράσει με την επανάληψη των ίδιων και των ίδιων δηλώσεων για τη βιωσιμότητα του καλωδίου. Δήλωσε, μία , δύο, πέντε, εκατό φορές, ότι διατηρεί σοβαρές ανησυχίες για τη βιωσιμότητα και διέψευσε ότι κρατάει «μυστικές» μελέτες κατηγορώντας όσους διακίνησαν τέτοιο ισχυρισμό. Όποιος κάνει πολιτική επικοινωνία ας βρει καλύτερη δικαιολογία, γιατι οι φράσεις αυτές ειπώθηκαν στη Βουλή και μπροστά στις κάμερες.
Εν τω μεταξύ, οι αριθμοί γίνονται όλο και πιο ανησυχητικοί. Το έργο έχει προϋπολογισμό κοντά στα €1,9 δισ. , με €657 εκατ. ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, κατανομή κόστους 37% στην Ελλάδα και 63% στη Κύπρος, και με ήδη πάνω από €300 εκατ. δαπάνες του ΑΔΜΗΕ. Αυτά δεν είναι κουτσομπολιά. Είναι δεσμεύσεις και υπολογισμοί που φέρνουν πολιτικό κόστος όταν καθυστερούν.
Την ίδια στιγμή, η Cοmmission δια του Επιτρόπου Νταν Γιόργκενσεν υπενθυμίζει ότι η ηλεκτρική διασύνδεση παραμένει προτεραιότητα της ΕΕ, ενώ τρέχουν τηλεδιασκέψεις Ελλάδας, Κύπρου και Επιτροπής για να ξεμπλοκάρουν θεσμικά και τεχνικά ζητήματα. Αν υπήρχε μόνο «υστερία των ΜΜΕ», δεν θα έβλεπες επιτροπές, συντονιστικές, και καταιγισμό επίσημων ενημερώσεων μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα.
Άρα ποιος τροφοδότησε την ένταση; Οι δημοσιογράφοι που κατέγραψαν δηλώσεις Προέδρων και υπουργών ή οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές με τις δημόσιες αιχμές τους; Η δημοσιογραφία δεν σάκος του μποξ. Οφείλει να φωτίζει αντιφάσεις, να ρωτά για μελέτες που υπάρχουν ή δεν υπάρχουν, να ζητά χρονοδιαγράμματα, να εξηγεί στους πολίτες ποιος πληρώνει τι και γιατί. Αν αυτό ενοχλεί, το πρόβλημα δεν βρίσκεται στα ΜΜΕ αλλά στο μήνυμα.
Η Κύπρος και η Ελλάδα έχουν κάθε λόγο να φτάσουν σε κοινή γλώσσα για ένα έργο στρατηγικής αξίας. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται λιγότερη σκηνοθεσία εντυπώσεων και περισσότερη διαφάνεια. Πλήρης δημοσιοποίηση των μελετών βιωσιμότητας, καθαρό σχέδιο χρηματοδότησης και τιμολόγησης και συμφωνημένο πλαίσιο διοίκησης του έργου που να μην γεννά καχυποψίες. Τότε, να είστε βέβαιοι, ότι οι δημοσιογράφοι θα μεταδώσουν κάτι πολύ βαρετό για όσους αγαπούν το δράμα. Πρόοδο.
