Του Πατριάρχη
Ο Γιώργος Παμπορίδης, ανακοίνωσε σε συνέντευξή του, στον Ανδρέα Κημήτρη, στην «Καθημερινή», ότι επιστρέφει «ενεργώς» στα πολιτικά πράγματα και ότι θα είναι υποψήφιος του ΔΗΣΥ στη Λευκωσία.
Μίλησε για ανάγκη ανάταξης της παράταξης, για τερματισμό των παθών και για καθαρές θέσεις. Τα είπε όλα αυτά, με την βαρύτητα του λόγου ενός ανθρώπου, ο οποίος υπηρέτησε την κυβέρνηση Αναστασιάδη, με σαφές θετικό πολιτικό στίγμα στο Υπουργείο Υγείας. Η πολιτική όμως δεν είναι μόνο ιστορία και προθέσεις. Είναι επίσης συνέχεια, θεσμική αγωγή και λογοδοσία για όσα έχουμε πει και πράξει. Στην ίδια συνέντευξη, ξεκαθαρίζει πως δεν επιθυμεί να είναι αριστίνδην, άρα θα περάσει από τις κομματικές διαδικασίες όπως όλα τα υπόλοιπα στελέχη του κόμματος. Ορθή η διευκρίνιση και αποτελεί ένδειξη σεβασμού στις διαδικασίες, αλλά αυτός ο σεβασμός «νερώνει», από τον χρόνο που επέλεξε να κάνει γνωστές τις προθέσεις του, αφού οι επιλογές του κόμματος δεν έχουν γίνει. Επικοινωνιακά, η ανακοίνωση πως θα είναι υποψήφιος στη Λευκωσία, γεννά εύλογα ερωτήματα για την ιεράρχηση του συλλογικού έναντι του προσωπικού σχεδιασμού.
Η συγκυρία δεν είναι ουδέτερη. Η ηγεσία του ΔΗΣΥ ανακοινώνει σταδιακά αριστίνδην υποψηφιότητες και καταρτίζει ψηφοδέλτια σε επαρχίες. Ο Γ. Παμπορίδης δεν βρίσκεται ανάμεσά στους αριστίνδην γιατί είναι παλαιό στέλεχος του κόμματος τους, άρα το βάρος πέφτει στην εσωτερική κρίση των μελών και στην ψύχραιμη τήρηση της διαδικασίας, χωρίς θορύβους και υπαινιγμούς για παρασκηνιακές διευθετήσεις.
Υπάρχει όμως και το ζήτημα της μνήμης. Πριν λίγους μήνες, μιλώντας στην Μαρίνα Οικονομίδου σε Podcast, ανέφερε: «Με ποιον να ταυτιστώ, με τον Δίπλαρο;».
Ο Ευθύμιος Δίπλαρος δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Είναι ο αναπληρωτής πρόεδρος του κόμματος. Η υπενθύμιση αυτού του δεδομένου δεν είναι τοξικότητα. Είναι η απλή υποχρέωση της πολιτικής να σέβεται την αλληλουχία των γεγονότων. Αν ο Γ. Παμπορίδης κρίνει ότι σήμερα μπορεί να συνεργαστεί θεσμικά με την ίδια ηγεσία που χθες αμφισβητούσε, θα μπορούσε να παραδεχθεί λάθος στην διατύπωση κάποιων επιφυλάξεων που ενδεχομένως είχε. Η κοινή γνώμη, τα μέλη του ΔΗΣΥ, οι ψηφοφόροι, μπορούν να δεχθούν μετατοπίσεις όταν είναι τεκμηριωμένες και όχι όταν πλασάρονται ως παρεξήγηση.
Υπάρχει και κάτι ακόμη που απαιτεί καθαρό λόγο. Στην ίδια συνέντευξη αναγνωρίζει ότι υπήρξαν συζητήσεις γύρω από πιθανή υποψηφιότητά του στις προεδρικές του 2023 σε διάλογο που άγγιξε και τον χώρο του ΑΚΕΛ. Το τεκμηριώνει ο ίδιος με την απάντηση πως μιλούσε ως Συναγερμικός και γι’ αυτό δεν τελεσφόρησε. Πολιτικά αυτό είναι θεμιτό, διότι η αναζήτηση συγκλίσεων είναι στοιχείο δημοκρατίας. Όμως δεν μπορεί την επόμενη μέρα να στιγματίζεται ως «τοξική» η υπενθύμιση εκείνων των ζυμώσεων. Η συνέπεια δεν μετριέται με συνθήματα αλλά με εξηγήσεις.
Αν λοιπόν η επιστροφή δεν είναι άσκηση προσωποπαγούς φιλοδοξίας αλλά πρόσκληση για σοβαρότητα, τότε ο κανόνας είναι απλός. Πρώτον, σεβασμός στις διαδικασίες κατάρτισης του ψηφοδελτίου, χωρίς να δίνεται η εντύπωση ότι έχει προεξοφληθεί το αποτέλεσμα. Δεύτερον, καθαρή αποτίμηση των προηγούμενων θέσεων, ιδίως όταν αφορούν την κορυφή της κομματικής ιεραρχίας. Τρίτον, συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο και όχι διαχείριση εντυπώσεων. Ο ΔΗΣΥ, έλεγε ιστορικό στέλεχος του κόμματος, «έχει ανάγκη από ιδέες, όχι από μικρούς εμφύλιους».
Ο Γ. Παμπορίδης έχει εμπειρία και πολιτικό κεφάλαιο. Η ευθύνη να μετατρέψει την επιστροφή σε γόνιμη πράξη και όχι σε ακόμα ένα επεισόδιο του εσωτερικού θορύβου είναι θέμα που αφορά και τον ίδιο και τον ΔΗΣΥ.
Είμαστε ακόμα στην αρχή του δρόμου.
