Του Πατριάρχη
Όταν η πολιτική φιλοδοξία (τη λες και αμοραλισμό) γίνεται φορτική, τότε παύει να είναι πολιτική και γίνεται κανονική παρενόχληση. Μίλησα με κοινοτάρχες των πυρόπληκτων περιοχών της ορεινής Λεμεσού. Ανθρώπους που κουβαλούν στην πλάτη τους τα αποκαΐδια των χωριών τους και το άγχος της επόμενης μέρας και αντί να τους αφήσουμε να ανασάνουν, κάποιοι θεωρούν καλή ιδέα να τους τηλεφωνούν ξανά και ξανά, με ύφος… «Φειδία» και επίγνωση μηδέν.
Μια κυρία, στέλεχος του κινήματος ΑΛΜΑ – του πολιτικού εγχειρήματος του Οδυσσέα Μιχαηλίδη – επιδίδεται εδώ και μέρες σε μια τηλεφωνική πολιορκία. Ένας κοινοτάρχης, μου ανέφερε χαρακτηριστικά ότι σε μια μέρα δέχθηκε από την συγκεκριμένη κυρία, τέσσερα τηλεφωνήματα. Όχι τέσσερις κλήσεις για να ρωτήσει τι χρειάζεται το χωριό του ή αν εισπράχθηκαν τα κυβερνητικά κονδύλια που εξήγγειλε ο Πρόεδρος, αλλά για να τον πείσει να παραστεί στην εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από το Προεδρικό Μέγαρο. Το ίδιο συνέβη και με άλλους συναδέλφους του. Πιεστικά τηλεφωνήματα με στόχο όχι τη συμπαράσταση, αλλά την εκδήλωση και την ανατροπή της εικόνας του Προέδρου με τους κοινοτάρχες, ώστε να επιβεβαιωθεί το αφήγημα, πως εξαπατήθηκαν και στήθηκαν να φωτογραφηθούν. Στόχος δεν είναι λύση των προβλημάτων αλλά η εικόνα της μαζικότητας της αντίδρασης.
Η εν λόγω κυρία έχει εξελιχθεί σε καρικατούρα του TikTok και Facebook, με αναρτήσεις που ακροβατούν ανάμεσα στο πολιτικό σχόλιο και το reality show. Το δικαίωμα της διαμαρτυρίας είναι ιερό, το ίδιο και το δικαίωμα της επιλογής. Κανείς δεν χρειάζεται πίεση για να διαμαρτυρηθεί και πολύ περισσότερο δεν χρειάζεται επαναλαμβανόμενες τηλεφωνικές κλήσεις για να εκφράσει την οργή ή την απογοήτευση του.
Αν κάποιος νιώθει την ανάγκη να πάει στην εκδήλωση, θα πάει έστω και μόνος του. Αν δεν πάει, δεν σημαίνει πως αδιαφορεί. Ίσως δουλεύει για να ξαναστήσει το χωριό του. Ίσως δεν θέλει να γίνει σκηνικό για προεκλογική ταινία μικρού μήκους, μέρος από τα κακής αισθητικής «βιντεούθκια» της επίδοξης Influencer που κάνει καριέρα πρωταγωνίστριας στην σελίδα του Χασαπόπουλου.
Το κίνημα ΑΛΜΑ δημιουργήθηκε με υπόσχεση ήθους και διαφορετικής πολιτικής κουλτούρας (παρά το δικαστικό 8-0). Αντί για «αλλιώτικη πολιτική», βλέπουμε παλιές κακές συνήθειες σε νέο περιτύλιγμα. Αν θέλουν να οικοδομήσουν μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με τον πολίτη, ας σταματήσουν να του μιλούν σαν να είναι μαθητούδι σε απογευματινό φροντιστήριο. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί με καταναγκασμό και παρενόχληση.
Οι κοινότητες της ορεινής Λεμεσού έχουν ανάγκη από έργο, στήριξη και σοβαρότητα. Όχι από τηλεοπτική συγκίνηση και κακόγουστα βίντεο με «χιούμορ» που θα μπορούσε να είναι και το παγόβουνο που βύθισε τον Τιτανικό. Η πολιτική οφείλει να σέβεται τους ανθρώπους που κουβαλούν στην πλάτη τους το βάρος της τοπικής αυτοδιοίκησης σε στιγμές κρίσης. Οι κοινοτάρχες δεν είναι ανόητοι για να χρειάζονται καθοδήγηση.
Δικαίωμα στη διαμαρτυρία έχουμε όλοι. Υποχρέωση στον σεβασμό όμως έχουν πρώτα απ’ όλα όσοι μιλούν στο όνομα της αλλαγής. Αλλιώς, κινδυνεύουν να κάνουν «άλμα» κατευθείαν στο κενό.
