Του Πατριάρχη
Όταν ξεσπούν πυρκαγιές στην Κύπρο, δεν βγαίνουν μόνο καπνοί από τα δάση αλλά και από τα πληκτρολόγια. Ξαφνικά γεμίζει ο τόπος «ειδικούς» της γεωπολιτικής και της δασοπυρόσβεσης, που διακηρύσσουν πως αν δεν είχαμε διαταράξει τις σχέσεις μας με τη Ρωσία, τώρα θα πετούσε πάνω απ’ τα Τρόοδος το θρυλικό Beriev Be-200, το ρωσικό υπερ-υδροπλάνο, ρίχνοντας τόνους νερού και… αγίασμα από του Ορθόδοξους «αδελφούς» μας .
Έλα όμως που αυτό το παραμύθι δεν έχει ούτε δράκο ούτε νερό.
Το Beriev Be-200, λοιπόν, είναι ένα βαρύ υδροπλάνο που χρειάζεται μεγάλες υδάτινες επιφάνειες για να ανεφοδιάζεται, ιδανικά λίμνες ή θάλασσες με ήρεμα νερά. Δεν είναι σχεδιασμένο για τις μικρές και απόκρημνες γεωμορφολογίες της Κύπρου, ούτε για ρίψεις ακριβείας σε δύσβατες περιοχές. Στην πράξη, θα κατέληγε να κάνει κύκλους μέχρι να βρει σημείο για ανεφοδιασμό ή απλώς να παρακολουθεί τις φλόγες από ψηλά σαν τουρίστας. Η επιχειρησιακή του χρησιμότητα στο κυπριακό έδαφος είναι τόσο σχετική, όσο και οι γεωστρατηγικές αναλύσεις των σχολιαστών που το επικαλούνται. Το ότι αυτό το ιπτάμενο θηρίο δεν το έχει αγοράσει καμία χώρα, δεν μας προκαλεί υποψίες για την αποτελεσματικότητα του;
Πέραν όμως από την τεχνική ακαταλληλότητα, υπάρχει και μια μικρή λεπτομέρεια που κάποιοι ξεχνούν. Κάθε καλοκαίρι, η ίδια η Ρωσία καίγεται. Σιβηρία, Υπερκαύκασος, Άπω Ανατολή … οι φλόγες καταπίνουν εκατομμύρια στρέμματα δάσους, και οι ρωσικές αρχές σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Τους λείπουν πιλότοι, ανταλλακτικά, καύσιμα. Αν μπορούσαν να σβήσουν τις δικές τους φωτιές, δεν θα ζητούσαν βοήθεια από την… Μογγολία και το Καζακστάν, όπως έκαναν τα προηγούμενα χρόνια.
Κι όμως, παρά όλα αυτά, κυκλοφόρησε και η φήμη (κλασικό καλοκαιρινό fake news made) ότι η Ρωσία δήθεν προσφέρθηκε να στείλει βοήθεια στην Κύπρο και ο Χριστοδουλίδης αρνήθηκε, τάχα επειδή… μας κρατάνε σε αιχμαλωσία, οι Βρυξέλλες, το ΝΑΤΟ, οι Αμερικάνοι και η Δύση!
Η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή και λιγότερο ρομαντική. Δεν υπήρξε καμία επίσημη ρωσική προσφορά βοήθειας. Ούτε ένα διπλωματικό σημείωμα, ούτε καν ένα email τύπου: «Σας στέλνουμε τόνους αγιασμού». Η «προσφορά» έγινε μόνο στα μυαλά εκείνων που ακόμη πιστεύουν ότι ο Πούτιν προσεύχεται για τα κυπριακά πεύκα.
Ποτέ δεν κατάλαβα από πού προκύπτει αυτή η σιγουριά ότι θα μας έσωζε η Ρωσία. Ίσως από την ίδια πηγή που προκύπτει και η πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ μάς ψεκάζουν ή ότι οι Εβραίοι ελέγχουν τις πυρκαγιές με δορυφορικά λέιζερ. Γιατί, αλήθεια τώρα, πότε ακριβώς η Ρωσία μας έστειλε αεροσκάφη για να σβήσουμε πυρκαγιές; Όχι στη θεωρία και στις φαντασιώσεις, αλλά στην πράξη. Ποτέ.
Μάλιστα, υπάρχουν και έγγραφα αιτήματα της Κυπριακής Δημοκρατίας προς τη Ρωσία για αποστολή βοήθειας, τα οποία αγνοήθηκαν ή απαντήθηκαν με καθυστέρηση ημερών, αφού είχαν καεί τα πάντα και οι στάχτες είχαν κατακαθίσει.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι ίδιοι άνθρωποι που αγκαλιάζουν την ιδέα της ρωσικής βοήθειας, εξοργίζονται όταν ακούνε πως το Ισραήλ, έστειλε δύο πυροσβεστικά C-130, και έριξαν τόνους επιβραδυντικού υγρού συμβάλλοντας αποφασιστικά στην προστασία του Τροόδους. Αλλά για κάποιους, οι Ισραηλινοί είναι ανεπιθύμητοι, επειδή κυνηγούν την Χαμάς (που ακόμα κρατάει ομήρους) στη Γάζα, ενώ η Ρωσία που ισοπεδώνει την Ουκρανία εδώ και 3,5 χρόνια, είναι απλώς παρεξηγημένη. Πόσοι Ουκρανοί πρέπει να πεθάνουν για να φτάσει η Ρωσία στο επίπεδο… δυσμένειας του Ισραήλ, στα μυαλά όλων αυτών των εμμονικών;
Οι αντισημιτικές παρωπίδες είναι τέτοιες που δεν αφήνουν χώρο ούτε για στοιχειώδη ευγνωμοσύνη.
Η επιλεκτική αγανάκτηση και η ψευδοπατριωτική νοσταλγία ενός ξανθού, αόρατου και ανέκαθεν άφαντου σωτήρα, δεν σβήνει τις φωτιές. Αντίθετα, ρίχνει λάδι στο πολιτικό προσάναμμα. Την επόμενη φορά που θα καιγόμαστε (μεταφορικά ή κυριολεκτικά) ας θυμόμαστε ποιοι ήρθαν, ποιοι δεν ήρθαν και ποιοι εξακολουθούν να καίνε τον εγκέφαλο της κοινής λογικής. Αν θέλουμε να σώσουμε το δάσος, ας σταματήσουμε να χάνουμε τον χρόνο μας προσπαθώντας να σώσουμε το αφήγημα.
