Του Πατριάρχη
Αντί να παράγει έργο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Φειδίας Παναγιώτου μάς απασχολεί αποκλειστικά με τα «βιντεούθκια» και τα εκτός κοινοβουλίου καμώματα του, τα οποία απαρεγκλίτως περιλαμβάνουν την απροκάλυπτη στάση δικαιολόγησης της Ρωσίας, αλλά και της Τουρκίας την οποία δήθεν πρέπει να ακούσουμε γιατί μάθαμε την μισή ιστορία και δεν την καταλαβαίνουμε . Αντί να καταθέτει προτάσεις, να συμμετέχει σε ενεργά σε επιτροπές ή να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της Κύπρου, στήνει applications και κάνει θέατρο «αντίστασης», παρουσιάζοντας τους συναδέλφους του ως ασπόνδυλους και τον εαυτό του ως μοναδικό φορέα τολμηρής πολιτικής. Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο η επικοινωνιακή σπέκουλα, αλλά είναι η πλήρης υιοθέτηση των ρωσικών αφηγημάτων, παρά το γεγονός ότι εδώ και τρία χρόνια η Ρωσία διενεργεί σφαγή στην Ουκρανία.
Με την πιο κραυγαλέα υποκρισία, ο Φειδίας Παναγιώτου επικαλείται «διπλωματικές ισορροπίες» για να δικαιολογήσει την αρνητική του ψήφο σε κάθε ανθρωπιστική πρωτοβουλία που απευθύνεται στα θύματα του πολέμου. Στην πράξη, όμως, δεν ενδιαφέρεται για τα παιδιά που έχουν απαχθεί, για τις οικογένειες που θρηνούν, ούτε για το διεθνές κύρος της Ευρώπης ως φρουρού της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τον ενδιαφέρει η αντίδραση στα social media, τα like και η διατήρηση μιας «εταιρικής» σχέσης με το Κρεμλίνο.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο νεαρός ευρωβουλευτής επισκέφθηκε το δήθεν «προεδρικό μέγαρο» του ψευδοκράτους για να συναντήσει τον Ερσίν Τατάρ. Μια κίνηση που όχι μόνο πρόσβαλε την επίσημη Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά απέδειξε πόσο αδαής είναι, απέναντι στους κανόνες διεθνούς διπλωματίας. Αντί να αξιοποιήσει το βήμα του για να καταγγείλει την τουρκική κατοχή και να διεκδικήσει λύση προς όφελος όλων των Κυπρίων, επέλεξε να δώσει νομιμοποίηση σε έναν ηγέτη που παραβιάζει όχι μόνο το διεθνές δίκαιο, αλλά και τα ανθρώπινα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων.
Οι υποστηρικτές του επιχειρούν την ίδια ώρα να «σώσουν» την εικόνα του με αστείες δικαιολογίες τύπου:
• «Έκανε απλά τον ρεπόρτερ»
Η πρόφαση αυτή ακυρώνει τον ρόλο ενός ευρωβουλευτή, ο οποίος δεν είναι δημοσιογράφος, αλλά νομοθέτης με ευθύνη. Αν ήθελε να καλύψει κάποια είδηση, θα μπορούσε να περιοριστεί σε μια δημοσιογραφική αποστολή αποτελούμενη από δημοσιογράφους. Η επίσκεψη όμως ήταν πολιτική πράξη.
• «Πρέπει να μιλάμε και με τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων»
Ναι, φυσικά. Αλλά σε πλαίσιο επίσημου διαλόγου, μετά από συντονισμό με τη κυβέρνηση και το εθνικό συμβούλιο και με σεβασμό των διεθνών δεσμεύσεων.
• «Είναι απέναντι τις πολιτικές ελίτ»
Η ιδέα ότι ένας μοναχικός αντισυστημικός 24χρονος, (παραμένει για τρία χρόνια στην ίδια ηλικία) μπορεί να λύνει προβλήματα περιπλέκοντας τα πάντα είναι εξόχως γραφική. Οι «πολιτικές ελίτ» δεν είναι δα και για τα σκουπίδια. Είναι άνθρωποι που γνωρίζουν διαδικασίες, κανόνες και διεθνείς ομάδες συμφερόντων. Ο Φειδίας απλώς αγνοεί τους κανόνες, αγνοεί τον πολιτική, αγνοεί τα γεγονότα… αγνοείται στην άγνοια του.
• «Τον λιντσάρουν υπερασπιστές του κατεστημένου»
Με άλλα λόγια, όποιος τον κριτικάρει είναι «κατεστημένο». Και από πότε ο Φειδίας έγινε αντισυστημικός; Μήπως προσλαμβάνοντας φίλους και συγγενείς με τα χρήματα των Ευρωπαίων; Μήπως δηλώνοντας εκατομμυριούχος με πόθεν έσχες στα όρια του αφορολόγητου;
Κλείνοντας, ο Φειδίας Παναγιώτου οφείλει να μας δείξει ότι μπορεί να υπερασπιστεί την Κύπρο με πραγματικές πρωτοβουλίες, όχι με θεατρινισμούς και αφοριστικά «βιντεούθκια».
Το να υποτάσσει την πολιτική στην επικοινωνία και να δίδει άλλοθι σε εγκληματίες πολέμου δεν έχει καμία σχέση με ευρωπαϊκό πολιτικό ήθος. Αντί να ποζάρει ως «αντιστασιακός», καλό θα ήταν να μάθει λίγη πολιτική, λίγα ελληνικά και λίγους καλούς τρόπους συμπεριφοράς,
