Του Πατριάρχη
Δεν θα έλεγα πως μείναμε με ανοικτό το στόμα, από την «έρευνα» που έκανε η αστυνομία, για το χάος που προκλήθηκε στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας – Λεμεσού στις 23 Μαρτίου.
Κανένα αδίκημα, ούτε από αυτούς που ταλαιπώρησαν χιλιάδες πολίτες, ούτε από τους 146 αστυνομικούς που έκαναν τους θεατές, εισπράττοντας βεβαίως τις υπερωρίες τους, για να επιβάλλουν την τάξη.
Δεν βρήκαν καν αδίκημα για το άναμμα φωτιάς… γιατί δεν διήρκεσε πολύ ώρα!
Ωστόσο αν κάποιος πατήσει έστω και για 5 εκατοστά την άσπρη γραμμή στις διασταυρώσεις που ελέγχονται από κάμερες, πέφτει βαρύ πρόστιμο για παραβίαση του κόκκινου σηματοδότη…χωρίς καν να παραβιαστεί.
Συνεπώς, από τούδε και στο εξής, όποιος θέλει να δεχθεί τηλεφώνημα από τον Πρόεδρο μπορεί να πηγαίνει στον αυτοκινητόδρομο για πικ – νικ, να ψήνει σούβλες, να παίζει τάβλι και να απολαμβάνει και αστυνομικής προστασίας.
Η κακοποίηση της νοημοσύνης μας από την αστυνομία, έχει περάσει εδώ και καιρό σε άλλη διάσταση.
Επειδή αυτοί είναι ανίκανοι, θεωρούν πως και εμείς είμαστε ηλίθιοι. Ίσως όμως και να έχουν δίκιο.
Για όσο καιρό, δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα την αυθαιρεσία και τα αποτελέσματα των «ερευνών» με προκαθορισμένο αποτέλεσμα, τόσο θα αποθρασύνεται η αστυνομία, ώστε αντί να κάνει τη δουλειά της να εφαρμόζει επιλεκτικά το νόμο και να κλαψουρίζει πως δήθεν είναι δεμένα τα χέρια των αστυνομικών.
Αν εγώ πάω και σταθώ στη μέση ενός δρόμου και στήσω μια φουκού για να ψήσω σουβλάκια, θα με μαζέψουν σε δευτερόλεπτα και θα έχουν και δίκιο.
Στην περίπτωση των κυνηγών, συμφώνησαν μάλιστα εκ των προτέρων, να τους αφήσουν να κλείσουν τον δρόμο.
Κατά την δήθεν έρευνα που ακολούθησε, δεν κλήθηκαν καν οι οργανωτές του πανηγυριού να δώσουν κατάθεση. Μάλλον δεν θέλησε να τους ταλαιπωρήσει η αστυνομία.
Και αν κάτι παρόμοιο επαναληφθεί όταν η Κύπρος θα προεδρεύει της ΕΕ και θα πηγαινοέρχονται ηγέτες χωρών μελών της ΕΕ, να υποθέσουμε πως θα επιδειχθεί το ίδιο πνεύμα;
Όταν το κράτος χάνει την σοβαρότητα του, τότε όλα μπορούν να επιτρέπονται και όλα μπορούν να συμβούν. Δεν μπορούν όμως να επιτρέπονται από όλους.
Οι χούλιγκαν μπορούν να σπάνε ότι βρουν μπροστά τους, χωρίς να συλλαμβάνεται κανείς και οι κυνηγοί μπορούν να πιέζουν για ικανοποίηση αιτημάτων, ταλαιπωρώντας χιλιάδες πολίτες, αναμένοντας ένα τηλεφώνημα από τον Πρόεδρο.
Αύριο γατί όχι και οι ψαράδες, οι κτηνοτρόφοι και οι γεωργοί; Αυτοί τουλάχιστον είναι επαγγελματικές ομάδες και δεν είναι «αθλητές» που σκοτώνουν για το κέφι τους πουλάκια και λαγούς.
Όταν ο νόμος εφαρμόζεται επιλεκτικά, η εμπιστοσύνη των πολιτών κλονίζεται. Αν μια ομάδα μπορεί να παραλύσει τη χώρα χωρίς συνέπειες, τότε ποιο είναι το μήνυμα; Μπάτε σκύλοι αλέστε…
