Του Πατριάρχη
Η ιστορία με τη σύγκρουση θεσμών, δεν θα τελειώσει αν δεν διασυρθούν όλοι οι θεσμοί πλήρως.
Αυτή τη στιγμή, στην διαδικασία που ξεκίνησε με την αίτηση παύσης του Γενικού Ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη, πλην του Γενικού Και Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, Γιώργου Σαββίδη και Σάββα Αγγελίδη, έχει εμπλακεί και ο επικεφαλής της Αρχής κατά της Διαφθοράς, Χάρης Πογιατζής, ενώ εμμέσως εμπλέκονται η Επίτροπος Διοικήσεως Μαρία Στυλιανού – Λοττίδη και η Επίτροπος Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Ειρήνη Λοϊζίδου – Νικολαΐδου, που αναμένεται να κληθούν ως μάρτυρες από το Συμβούλιο του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου.
Μοιραία, θέση εμμέσως ή ευθέως θα κληθούν να πάρουν και άλλοι θεσμοί αλλά και πολιτικά πρόσωπα.
Αντιλαμβάνεται ο καθένας, τι θα συμβεί το επόμενο διάστημα.
Μπορεί η διαδικασία, μέχρι την έκδοση απόφασης να διαρκέσει λίγους μήνες, οι επιπτώσεις όμως, είτε παυθεί είτε όχι ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, θα είναι τέτοιες που θα τραυματίσουν τη λειτουργία του κράτους για χρόνια.
Στο ερώτημα αν έπρεπε ή δεν έπρεπε να γίνει η αίτηση παύσης θα απαντήσω χωρίς περιστροφές, ναι.
Κάποτε έπρεπε, με κάποιο τρόπο να ξεκαθαρίσει το τοπίο με το εύρος των αρμοδιοτήτων του Οδυσσέα Μιχαηλίδη.
Έπρεπε όμως αυτή η διαδικασία να είχε γίνει χρόνια πριν, όταν ο Οδυσσέας είχε αρχίσει να «ξεφεύγει» και να θεωρεί εαυτόν υεπερκυβερνήτη.
Την μεγάλη ευθύνη την φέρει ο τέως Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος, ουκ ολίγες φορές, είχε δηλώσει πως ο Γενικός Ελεγκτής λειτουργεί εκτός των συνταγματικών του αρμοδιοτήτων, αλλά δεν πήρε την πολιτική απόφαση να ξεκαθαρίσει το τοπίο.
Δεν θα πω αν είναι έτσι ή δεν είναι έτσι τα πράγματα, αλλά δεν μπορούσε να αφεθεί αυτή ανεπίλυτο αυτό το πρόβλημα, έστω και αν ήταν πρόβλημα αντίληψης και όχι ουσίας.
Οι προειδοποιήσεις για παύση του και η έλλειψη πολιτικής βούλησης να επιδιωχθεί αυτή, δημιούργησε «άρρωστες» καταστάσεις.
Ο Οδυσσέας πίστεψε ότι είναι άτρωτος και κάθε μέρα ξέφευγε όλο και περισσότερο, συμπεριφερόμενος ως influencer, (κάτι σαν Ιωάννα Τούνη της δημόσιας ζωής). Όχι μόνο είχε άποψη αλλά ήταν πεπεισμένος πως χωρίς αυτόν το κράτος θα είχε καταρρεύσει. Και όσο περνούσε ο χρόνος και ουδείς αναλάμβανε την πρωτοβουλία να ξεκαθαρίσει την κατάσταση, τόσο ο Οδυσσέας ξέφευγε. Επιλεκτικές έρευνες, θρασείες επιθέσεις, διασυρμός ανθρώπων και καθημερινή παρέλαση του ίδιου ή εκπροσώπου του στα ΜΜΕ και τα ΜΚΔ. Παίζει, η Αλίκη Βουγιουκλάκη να έχει εμφανιστεί λιγότερες φορές από τον Οδυσσέα.
Θα μου έλεγε κάποιος, «κάλλιο αργά παρά ποτέ». Αυτό δεν είναι λάθος, αλλά το timing παίζει ρόλο. Αν όλα είχαν γίνει την κατάλληλη στιγμή, η υπόθεση δεν θα γινόταν προσωπική, μεταξύ του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα και του Γενικού Ελεγκτή. Δυστυχώς φτάσαμε εδώ που φτάσαμε με καθυστέρηση, όπως κάνουμε πάντα λόγω της ατολμίας του κράτους να λύνει τα προβλήματα.
Αν ρωτούσαν εμένα, θα έλεγα ας κάνουν καλού κακού και κανένα αγιασμό.
Αγίασον!
