Του Πατριάρχη
Στην Ελλάδα το κράτος αναγκάστηκε να κοιτάξει κατάματα την πραγματικότητα. Μετά από σειρά θανατηφόρων, με ανήλικους νεκρούς και τραυματίες, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη παραδέχθηκε δημόσια ότι «είναι κρίμα δηλαδή να χάνουν τα παιδιά τους μέσα στους δρόμους από τα πατίνια».
Η ρύθμιση που εξετάζεται δεν είναι υπερβολή. Απαγορεύει τη χρήση ηλεκτρικών πατινιών από ανηλίκους στο οδικό δίκτυο και την επιτρέπει μόνο σε πεζόδρομους και πλατείες. Στην Αττική μόνο, σε 397 ελέγχους βρέθηκαν 135 παραβάσεις, 8 οδηγοί μεθυσμένοι, και το χρονικό περιλαμβάνει 13χρονο νεκρό σε σύγκρουση και 11χρονο στο νοσοκομείο.
Και εδώ ξέρουμε ήδη το κόστος. Η Κύπρος μετρά ήδη 2 νεκρούς από ηλεκτρικά πατίνια το 2022, την ώρα που η νομοθεσία έτρεχε πίσω από το φαινόμενο. Η Βουλή ανέβασε το όριο ηλικίας από τα 14 στα 17 για να ευθυγραμμιστεί με την άδεια μαθητευόμενου οδηγού, και προβλέπει προσωρινή κατάσχεση στις παραβάσεις. Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Μεταφορών έθεσε τελεσίγραφο, προειδοποιώντας πως αν δήμοι και Αστυνομία δεν εφαρμόσουν όρια ταχύτητας, κράνος και ασφάλιση, τα πατίνια θα απαγορευτούν συνολικά από τον Οκτώβριο.
Όσοι κυκλοφορούμε καθημερινά στις πόλεις, βλέπουμε πατίνια να κυκλοφορούν ως κανονικά οχήματα, αλλά χωρίς φώτα, χωρίς πινακίδα, χωρίς ασφάλιση, με δύο άτομα πάνω και να ελίσσονται ανάμεσα σε λεωφορεία και αυτοκίνητα. Οι οδηγοί τους δεν έχουν εκπαίδευση, δεν έχουν άδεια, δεν έχουν καν την ωριμότητα να υπολογίσουν π.χ φρενάρισμα σε βρεγμένη άσφαλτο, και όμως μοιράζονται την ίδια λωρίδα με φορτηγά.
Και το φαινόμενο γίνεται όλο και χειρότερο. Μετατρέψαμε τα πατίνια και τα ηλεκτρικά ποδήλατα σε εργαλεία δουλειάς. Delivery με πατίνι σημαίνει πίεση χρόνου, σημαίνει παραβίαση κόκκινου, σημαίνει κράνος στο τιμόνι για να μην χαλάσει το μαλλί. Δεν είναι μεταφορά. Είναι ρίσκο που πληρώνεται με φιλοδώρημα.
Το ηλεκτρικό πατίνι γεννήθηκε ως μέσο ψυχαγωγίας σε ποδηλατόδρομο, σε πάρκο, σε κλειστό χώρο όπου η πτώση κοστίζει μια γρατζουνιά γόνατο και όχι μια ανθρώπινη ζωή. Κάθε νέο αντικείμενο βαφτίζεται αυτομάτως «έξυπνη λύση». Μόνο που η εξυπνάδα δεν βρίσκεται στο πατίνι. Βρίσκεται στον άνθρωπο που πρέπει να αποφασίσει πού επιτρέπεται να κινείται.
Ο δρόμος δεν είναι παιδική χαρά. Και η ψυχαγωγία δεν μπορεί να γίνει αιτία να κλάψει άλλη μάνα.
