Του Πατριάρχη
Είναι απίστευτο πως κάποιοι πολιτικοί και ολόκληρα κόμματα, κάνουν «καριέρα» με ρητορική που αντικατοπτρίζει το απόλυτο κενό.
Δεν μιλάω για την ουσία, γιατί τέτοια σπανίως υπάρχει. Ο πολιτικός λόγος, με θέσεις, επιχειρήματα και προτάσεις είναι σαν τους ελέφαντες της Σουμάτρας. Σπάνιος και υπό εξαφάνιση.
Παρελαύνουν κάθε μέρα από τα ΜΜΕ και τα ΜΚΔ, πολυλογούν και στο τέλος όταν κάθεσαι να σκεφτείς τι είπαν, δεν θυμάσαι τίποτα. Συνήθως αναπαράγουν ατάκες που τις άκουσαν κάπου ή έγιναν μόδα, και έτσι γεμίζουν τον τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό χρόνο, όπως και τις σελίδες των εφημερίδων και ηλεκτρονικών ειδησεογραφικών sites, λέγοντας τίποτα.
Για παράδειγμα. Τους καλούν σε συζητήσεις για δημοσκοπήσεις και δεν υπάρχει περίπτωση να μην ξέρεις τι ανοησία θα εκστομίσουν.
Η πλέον πολυφορεμένη έκφραση είναι πως, «οι δημοσκοπήσεις είναι μια φωτογραφία της στιγμής» και μπλα, μπλα, μπλα
Επίσης αγαπημένη ατάκα είναι ότι, «οι δημοσκοπήσεις είναι ένα χρήσιμο εργαλείο», λες και κάθεται κανένας εξ αυτών να τις αναλύσει και με ψυχραιμία να καταλάβει τι έχουν να πουν οι αριθμοί.
Βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι, δεν υπάρχει εκπρόσωπος κόμματος που δεν επανέλαβε αυτές τις δύο φράσεις σε κάθε συζήτηση ή δήλωση για σχολιασμό αποτελεσμάτων δημοσκόπησης.
Αν κάτσεις μετά να σκεφτείς γιατί το κάνουν, διαπιστώνεις ότι απλώς δεν έχουν τίποτα άλλο να πουν.
Άλλη δημοφιλής έκφραση, η οποία δεν σημαίνει τίποτα, είναι η έναρξη μιας τοποθέτησης με την επισήμανση: «Θα έλεγα πως…».
Δηλαδή; Αφού το λες, γιατί «θα έλεγες»;
Τι μπορεί να δείχνει; Απολύτως τίποτα.
Αυτού του είδους ο «πολιτικός λόγος» έχει καταγραφεί ως μοντέλο Τσοχατζόπουλου. Ο αείμνηστος Άκης, όταν μεσουρανούσε στην πολιτικής σκηνή της Ελλάδας, συλλέγοντας μίζες από εξοπλιστικά προγράμματα, μαζί με τον επίσης αείμνηστο δικό μας Ντίνο Μιχαηλίδη (Κατσιαρίστρα), συνήθιζε να μιλάει με στόμφο και πάθος.
Μπορεί να μιλούσε επί μισή ώρα ασταμάτητα, χωρίς να έλεγε τίποτα. Έκτοτε, δημιούργησε «σχολή» σε Ελλάδα και Κύπρο, με πολιτικούς μαϊμουδισμούς, αντιγραφής του Άκη.
Βέβαια και ο Άκης είχε διδαχθεί από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος όμως είχε πολιτική σκέψη, ακόμα και διαφωνούσες μαζί του. Οι επίγονοι του, κληρονόμησαν μόνο τις ατάκες του αλλά όχι τη σκέψη του.
Αυτοί που συνεχίζουν να πιστεύουν σήμερα, ότι η πολιτική παραμένει τέχνη, μάλλον δεν θα τους επέτρεπαν να περάσουν ούτε για περίπατο έξω από τη Σχολή Καλών Τεχνών.
Θα έλεγα…Ευλόγησον!
