Του Πατριάρχη
Προχθές, ο Πρόεδρος της Ρωσίας, ο οποίος ακόμα και με τους ηγέτες που συναντάται κρατάει αποστάσεις, πήγε στο αεροδρόμιο της Μόσχας για να υποδεχθεί και να αγκαλιάσει έναν δολοφόνο. Υποδέχθηκε μεταξύ διαφόρων αποβρασμάτων, και τον Βαντίμ Κράσικοφ, ο οποίος είναι πράκτορας της FSB (διαδοχή κατάσταση της σοβιετικής KGB).
Ο Κράσικοφ είναι συλληφθεί στη Γερμανία και καταδικάστηκε για τη δολοφονία ενός Γεωργιανού, τσετσενικής καταγωγής, του οποίου το έγκλημα ήταν η αμφισβήτηση του Πούτιν και του καθεστώτος τρόμου που έχει επιβάλλει στη Ρωσία και στις χώρες που τις θεωρεί ιδιοκτησία του.
Ας μην πούμε για τους υπόλοιπους, οι οποίοι έκαναν τις βρομοδουλειές της FSB σε ολόκληρη την Ευρώπη, ζώντας με ψεύτικα διαβατήρια, με ψεύτικα ονόματα, με ψεύτικές δουλειές και με οικογένειες τις οποίες έστησαν για κάλυψη.
Τραγική η περίπτωση του ζευγαριού πρακτόρων που έκαναν τους μετανάστες από την Αργεντινή, και ζούσαν στη Σλοβενία. Τα παιδιά τους μόλις προχθές έμαθαν πως είναι Ρώσοι, και ρωτούσαν ποιος είναι αυτός… όταν είδαν τον Πούτιν να τους υποδέχεται.
Το να συγχαίρει ένα Πρόεδρος δολοφόνους, να τους υπόσχεται τιμές και αιώνια ευγνωμοσύνη, είναι αυτό που θα ονόμαζε κάποιος η επιτομή του κράτους τρομοκράτη.
Είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια πως ουδείς εκ των επικριτών του Πούτιν κατάφερε να επιβιώσει, όπου και αν βρισκόταν. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, ακτιβιστές… είτε βρίσκονται μισό μέτρο κάτω από τη γη, είτε «φιλοξενούνται» σε φυλακές στη Σιβηρία, είτε είναι υποψήφιοι καταναλωτές «τσαγιού» Νόβιτσοκ, για να αποχαιρετίσουν τον μάταιο τούτο κόσμο.
Η ανταλλαγή κατασκόπων την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, δεν ήταν κάτι ασύνηθες. Αυτό που είναι ασύνηθες τώρα, είναι η ανταλλαγή ανθρώπων που συλλαμβάνονται με διάφορες ευφάνταστες δικαιολογίες στη Ρωσία και ουσιαστικά κρατούνται ως όμηροι, με δολοφόνους και μάλιστα καταδικασμένους, όπως ο Κράσικοφ, από τη γερμανική δικαιοσύνη.
Το είχε ξανακάνει ο Πούτιν, όταν είχε εξαρθρωθεί στις ΗΠΑ το κύκλωμα με τους Ρώσους κατασκόπους που είχαν στήσει ψεύτικές ζωές και ζούσαν ως πολίτες της καθημερινότητας στις αμερικάνικες μεγαλουπόλεις, λαμβάνοντας εντολές από τη Μόσχα.
Ας μην γελιόμαστε, υπάρχουν ακόμα εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες τέτοιοι, που μπορεί να είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας και δεν είναι απαραιτήτως Ρώσοι.
Τέτοιες μεθόδους ακολουθούν πολλές μυστικές υπηρεσίες. Αυτό όμως που δεν κάνει ο ηγέτης καμίας χώρας είναι να συγχαίρει δημοσίως δολοφόνους.
Δόξασον!
