Του Πατριάρχη
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει μια αξιοθαύμαστη ικανότητα να ανακαλύπτει κρίσεις εκεί όπου δεν υπάρχουν. Και αν δεν τις ανακαλύπτει, φροντίζει να τις δημιουργεί. Αυτή τη φορά, η «κρίση» ήταν τόσο σοβαρή, που έκρινε απαραίτητο να στείλει στρατιώτες της Εθνοφρουράς στην Ουάσιγκτον και να θέσει υπό ομοσπονδιακό έλεγχο την αστυνομία, σαν να περίμενε η αμερικανική πρωτεύουσα εισβολή. Στην πραγματικότητα ο μοναδικός κίνδυνος δεν προέρχεται από εχθρικές δυνάμεις, αλλά από την αυξανόμενη ροπή του Προέδρου των ΗΠΑ, προς την υπερσυγκέντρωση εξουσίας.
Το αφήγημα είναι βγαλμένο από σενάριο χολιγουντιανή ταινίας φαντασίας, με τίτλο: «Αίμα, χάος και εγκληματικές συμμορίες».
Η πραγματικότητα, όμως είναι λιγότερο θεαματική και πολύ πιο ενοχλητική για την ανοικτή αμερικάνικη κοινωνία.
Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι η εγκληματικότητα στην Ουάσιγκτον βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα τριών δεκαετιών, με εντυπωσιακή μείωση στα σοβαρά περιστατικά.
Όμως η αλήθεια δεν είναι χρήσιμο εργαλείο, όταν ο στόχος είναι να υποδυθείς τον Superman, τον Batman σε οικονομική συσκευασία Προέδρου «με σιδερένια πυγμή».
Η Εθνοφρουρά, είναι ένα στρατιωτικό Σώμα, που χρησιμοποιείται για αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και πραγματικών κρίσεων ασφαλείας. Τώρα, βρέθηκε να περιπολεί στους δρόμους της Ουάσιγκτον, οι οποίοι τον μόνο κίνδυνο που εγκυμονούν είναι αυτόν της πολιτικής φαντασίας του Λευκού Οίκου. Η ACLU (American Civil Liberties Union), ιστορική οργάνωση υπεράσπισης πολιτικών ελευθεριών στις ΗΠΑ, χαρακτήρισε την κίνηση «επικίνδυνη αρπαγή εξουσίας», υπενθυμίζοντας ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για την καταστολή της τοπικής αυτονομίας.
Δεν είναι καινούργιο το έργο. Το έχουμε δει σε χώρες που αυτοδιαφημίζονται ως Δημοκρατίες, αλλά στη πρώτη ευκαιρία (ακόμα και χωρίς ευκαιρία), φλερτάρουν με τις πλέον αυταρχικές συμπεριφορές. Το πιο κοντινό παράδειγμα είναι η Τουρκία του Ερντογάν.
Η λογική είναι παντού η ίδια. Υπερβολή ως προς την απειλή, η οποία ενίοτε είναι φανταστική, προβολή του ηγέτη ως σωτήρα, και σταδιακή εξοικείωση των πολιτών με εικόνες που κάποτε θα προκαλούσαν σοκ. Αν κάτι τέτοιο συμβεί σε μια σοβαρή κρίση, μπορεί να ακούγεται λογικό. Όταν όμως γίνεται συνήθεια, τότε έχουμε περάσει από την προστασία των θεσμών στην προστασία της εξουσίας από τους πολίτες.
Η Ουάσιγκτον δεν χρειαζόταν την Εθνοφρουρά. Αυτό που χρειάζεται, και το ξέρουν καλά οι πάντες, είναι θεσμούς που να στέκονται όρθιοι απέναντι στον πειρασμό του εκάστοτε ηγέτη να τους μετατρέψει σε προσωπική φρουρά. Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο από πραξικοπήματα, αλλά μπορεί να δολοφονηθεί και με μια «νόμιμη» διαταγή που βγάζει τον στρατό στους δρόμους… για το καλό μας.
