O Winston Churchill, έλεγε πως «πολιτική είναι η ικανότητα να παρουσιάζεις σήμερα, τι θα γίνει αύριο και να εξηγείς αύριο, γιατί δεν έγινε». Δεν είχε άδικο, γιατί αυτή ήταν και εν πολλοίς παραμένει η φιλοσοφία των επαγγελματιών της πολιτικής.
Του Βαγγέλη Τσαγγαρίδη
Α΄Αντιπρόεδρος Εθνικού Λαϊκού Μετώπου
Ωστόσο, οι κοινωνίες σήμερα, είναι πιο απαιτητικές, πιο ενημερωμένες και πιο υποψιασμένες. Δεν αρκούνται στις μεγαλόστομες διακηρύξεις και στα ανέφικτα οράματα. Διεκδικούν πρακτικές και αποτελεσματικές λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας, γιατί αυτά θα αντιμετωπίσουν βγαίνοντας από την πόρτα τους σπιτιού τους το πρωί και αυτά θα κουβαλήσουν στην δουλειά τους, στις συναναστροφές τους και σε κάθε κοινωνική τους επαφή.
Νομίζω πολλοί θα συμφωνούσαν, πως για τους πολίτες της Λεμεσού, το κυκλοφοριακό αντί να παραπέμπει σε κίνηση, παραπέμπει σε νευρικό κλονισμό και ακινησία.
Θα διερωτηθούν αρκετοί, και τι σχέση έχει η πολιτική με το κυκλοφοριακό και τα νεύρα μας;
Η πεμπτουσία της πολιτικής είναι το μικρό και το ασήμαντο, που εν τέλει όταν επηρεάζει την καθημερινότητα μας, δεν είναι ούτε μικρό ούτε ασήμαντο. Φαντάζομαι πως δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια να πείσει κάποιος, ότι το κυκλοφοριακό είναι όντως πρόβλημα.
Οι αριθμοί μπορεί αν λένε πάντα την αλήθεια, αλλά δεν αλλάζουν μια πραγματικότητα η οποία μπορεί να περιγραφεί ακόμα και χωρίς να επισημανθεί ότι από 92.000 οχήματα το 1980, το 2020 φτάσαμε περίπου στις 580.000. Αν και δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία για το 2025, υπολογίζεται ότι ίσως να φτάνουν και τα 750.000.
Αυτή η έκρηξη στην εγγραφή και κυκλοφορία αυτοκινήτων δεν συνοδεύτηκε με την ανάλογη δημιουργία υποδομών και βελτίωσης του οδικού δικτύου, ενώ πέραν κάποιων σοβαρών παρεμβάσεων το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε (και αντιμετωπίζεται) με μπαλώματα.
Πάντως θα πρέπει να παραδεχθούμε πως, από οράματα και μελέτες –μάλιστα ακριβοπληρωμένες– πηγαίνουμε πολύ καλά και ίσως να ξεπερνάμε και τις προσδοκίες με την παραγωγή ιδεών και λύσεων, που ποτέ δεν υλοποιούνται. Και δεν υλοποιούνται γιατί δεν υπάρχει βούληση ή δεν υπάρχουν χρήματα ή γιατί συγκρούονται με τη κοινή λογική.
Εδώ έρχεται η πολιτική, με την ταπεινή της έκφανση. Η πολιτική που μετατρέπει τις ιδέες σε λύσεις.
• «Ανάσα» στον αυτοκινητόδρομο που ξεκινάει από τη Λευκωσία, διέρχεται τη Λεμεσό και καταλήγει στη Πάφο. Μια ακόμα λωρίδα (όπου δεν υπάρχει τρίτη λωρίδα) θα ομαλοποιήσει την ροή και θα αποτρέψει τη συμφόρηση ακόμα και στις ώρες αιχμής.
• Διοχέτευση μεγάλου αριθμού οχημάτων, σε περιφερειακό δρόμο από τη Μονή ως την Ερήμη, ο οποίος είναι αναγκαιότητα να κατασκευαστεί για να αναπνεύσει η αστική Λεμεσός
• Οι εργασίες οδοποιίας και ο εφοδιασμός των καταστημάτων – επιχειρήσεων, να γίνεται σε ώρες χαμηλής κυκλοφοριακής πίεσης, είτε νωρίς το πρωί είτε αργά το απόγευμα και το βράδυ.
• Λύσεις αποσυμφόρησης με σχολικά λεωφορεία και εναλλακτικούς τρόπους διακίνησης, οι οποίοι μπορούν να αποδώσουν και όχι να καλύψουν την ανεπάρκεια σε αξιόπιστα μέσα μαζικής μεταφοράς.
• Μεσοπρόθεσμος και μακροπρόθεσμος σχεδιασμός αποκέντρωσης, με κίνητρα για εγκατάσταση οικογενειών και επιχειρήσεων στην περιφέρεια της Λεμεσού, με τρόπο που θα συμβάλλει στην άμβλυνση του κυκλοφοριακού και στην ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας με νέες επιχειρήσεις, που θα εξυπηρετούν τον τοπικό πληθυσμό.
Θα μπορούσε κάποιος να εικάσει ότι όλα αυτά αποτελούν όνειρα θερινής νυκτός. Θα ήταν έτσι, αν μιλούσαμε για ιδέες που συγκρούονται με την λογική και τις δυνατότητες μας.
Στο κάτω κάτω δεν πρόκειται να ανακαλύψουμε εκ νέου τον τροχό.
Στόχος είναι να αξιοποιήσουμε την υπάρχουσα τεχνογνωσία και την συσσωρευμένη εμπειρία από την λειτουργία άλλων σύγχρονων πόλεων, στις οποίες η ανάπτυξη και η βελτίωση της ποιότητάς ζωής των πολιτών μπορούν να συμπορευτούν. Χωρίς υπερβολές, φανφάρες και μεγαλόπνοες υποσχέσει… του τίποτα.
