Οι πρόσφατες εξελίξεις στην ΕΔΕΚ, με την κοινή απόσυρση των υποψηφιοτήτων για την Προεδρία του κόμματος, από τους Μορφάκη Σολομωνίδη, Ηλία Μυριάνθους και Μάριο Χαννίδη και τη στήριξη του Νίκου Αναστασίου, σηματοδοτούν μια σπάνια στιγμή συλλογικής ωριμότητας και θεσμικής υπευθυνότητας για το κόμμα.
Του Αλέξανδρου Λοϊζίδη
Η επιλογή της συναίνεσης, έναντι της αντιπαράθεσης, αποτυπώνει την αίσθηση ιστορικού καθήκοντος για συναίνεση, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για μια νέα, φωτεινή σελίδα στην πορεία της ΕΔΕΚ.
Η υπέρβαση των προσωπικών φιλοδοξιών και η ανάδειξη του συλλογικού συμφέροντος, όπως εκφράστηκε από όλους τους υποψηφίους, αποτελεί εχέγγυο για την αποκατάσταση της ενότητας και της θεσμικής συνοχής. Ο Νίκος Αναστασίου, ως μεταβατικός πρόεδρος, καλείται να λειτουργήσει ως καταλύτης για τη σταθερότητα και την ομαλή μετάβαση, με τη στήριξη και την ενεργό συμμετοχή όλων των πλευρών.
Σε αυτό το νέο πλαίσιο, η διεκδίκηση της θέσης του Αναπληρωτή Προέδρου από τους Μορφάκη Σολομωνίδη, Διομήδη Διομήδους και Μάριο Χαννίδη αναδεικνύει το εύρος και το βάθος των στελεχών που διαθέτει η ΕΔΕΚ, με το κάθε ένα από αυτά τα να φέρει διακριτά χαρακτηριστικά:
Ο Μάριος Χαννίδης, μετά από περίοδο απουσίας από τα κεντρικά δρώμενα της ΕΔΕΚ, και την μετακόμιση του στην Εζεκία Παπαϊώνου, όπου διεκδίκησε και κέρδισε μία θέση στο δημοτικό συμβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ, επέστρεψε δυναμικά στην κομματική ζωή μόλις πρόσφατα. Η παρουσία του, αν και σημαντική, δεν συνδέεται άμεσα με τις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις, ούτε με τη διαρκή οργανωτική δραστηριότητα του κόμματος τα τελευταία χρόνια.
Ο Διομήδης Διομήδους, με μακρά θητεία στη ΔΕΟΚ και αξιόλογη συνδικαλιστική δράση από τη θέση του ΓΓ της οργάνωσης, παρέμεινε εκτός πρώτης γραμμής μετά το τέλος της παρουσίας στα συνδικαλιστικά δρώμενα. Η επανεμφάνισή του στο προσκήνιο συνοδεύτηκε από έντονη κριτική για τις πρόσφατες διαδικασίες συναίνεσης, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη για διαφάνεια και ανοικτές δημοκρατικές διαδικασίες.
Ο Μορφάκης Σολομωνίδης, αποτελεί μια σταθερά ενεργή παρουσία στην ΕΔΕΚ την τελευταία δεκαετία. Η συμμετοχή του σε όλες τις κρίσιμες πολιτικές και εκλογικές μάχες του κόμματος, η συμβολή του στο οργανωτικό σκέλος και η αδιάλειπτη παρουσία του στα συλλογικά όργανα, τον καθιστούν σημείο αναφοράς για τη συνέχεια και τη θεσμική μνήμη του κόμματος. Η διαρκής ενασχόληση του με τα οργανωτικά, μπορεί να του δώσει ένα επιπλέον εμπειρικό πλεονέκτημα, σε θέματα οργάνωσης από τη μία, ενώ από την άλλη του επέτρεψαν να διατηρεί ανοικτή γραμμή με τα θέλω της βάσης του κόσμου της ΕΔΕΚ.
Στην παρούσα συγκυρία, όπου η ΕΔΕΚ καλείται να αποκαταστήσει την εικόνα της και να ανακτήσει την κομματική της αίγλη, το στοίχημα θα πρέπει να φέρει αποδόσεις που να ικανοποιούν την ανάγκη για ενδυνάμωση του κομματικού μηχανισμού, ενόψει βουλευτικών εκλογών.
Η νέα ηγετική ομάδα της ΕΔΕΚ οφείλει να αξιοποιήσει το σύνολο των ικανών στελεχών της, με πνεύμα συνεργασίας και αλληλοσεβασμού, ανοίγοντας παράλληλα την πόρτα σε όλους όσοι βρέθηκαν εκτός από το 2016 μέχρι σήμερα, προκειμένου το Σοσιαλιστικό Κίνημα να πατήσει πάνω σε νέες γερές βάσεις.
Άλλωστε αυτή ήταν και η πρόθεση, όπως ανακοινώθηκε αρχικά τόσο από τον Μορφάκη Σολομωνίδη, όσο και από τους 2 πρώην συνυποψηφίους του για την Προεδρία, που ακολούθησαν στο ίδιο τέμπο με τις εξαγγελίες τους, μιλώντας για επιστροφή όλων των διαγραφέντων και αποστασιοποιημένων από το κόμμα.
Η ΕΔΕΚ βρίσκεται στο κατώφλι μιας νέας προσπάθειας που δεν έχει περιθώρια για νέα λάθη. Η ανάδειξη στελεχών με αποδεδειγμένη διαχρονική προσφορά, διασφαλίζει τη συνέχεια, την ενότητα και τη θεσμική αξιοπιστία που απαιτεί το μέλλον του κόμματος.
