Του Πατριάρχη
Η χθεσινή «αποκάλυψη» του Οδυσσέα Μιχαηλίδη στην εκπομπή «Αιχμές» του Σωτήρη Παρούτη στο Omega, προκαλεί τουλάχιστον προβληματισμό και εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την σοβαρότητα και την υπευθυνότητα όσων κατέχουν ή κατείχαν θέσεις ευθύνης.
Ο παυθείς Γενικός Ελεγκτής, με μια αναφορά, η οποία υπερβαίνει τα όρια του λαϊκισμού, ισχυρίστηκε ότι «άτομο εμπιστοσύνης» του μετέφερε πως στενός συνεργάτης του Προέδρου Χριστοδουλίδη τον ενημέρωσε ότι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου για την παύση του, θα ήταν ομόφωνη, πριν καν ολοκληρωθούν οι τελικές αγορεύσεις στις 19 του περασμένου Ιουλίου. Με λίγα λόγια, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης υπονοεί ότι οι οκτώ δικαστές του Συμβουλίου, θεματοφύλακες της δικαιοσύνης, όχι μόνο ήταν διεφθαρμένοι αλλά και συνεννοημένοι με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Μιλάμε για αυτούς τους Δικαστές, για τους οποίους οκ. Μιχαηλίδη εξέφραζε σεβασμό και βεβαιότητα για την ακεραιότητα τους… πριν την απόφαση τους!
Η μομφή είναι βαρύτατη, όμως μένει ορφανή από αποδείξεις, κρεμασμένη σε ανώνυμες πηγές και αόριστες «πληροφορίες».
Η δήλωση αυτή δεν είναι απλώς προκλητική, αλλά είναι και επικίνδυνη, όπως επίσης και αποκαλυπτική των πρακτικών του κ. Μιχαηλίδη. Όταν ένας πρώην ανώτατος αξιωματούχος, όπως ο ίδιος, επιλέγει να ρίξει λάσπη στη Δικαιοσύνη χωρίς να κατονομάζει πηγές ή να προσκομίζει στοιχεία, δεν υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Αντιθέτως, τροφοδοτεί τη δυσπιστία των πολιτών προς τους θεσμούς, στήνοντας «λαϊκά δικαστήρια» στα τηλεοπτικά πλατό. Η έλλειψη σοβαρότητας στην επιλογή του να επικαλεστεί ανώνυμα «άτομα εμπιστοσύνης» δεν συνάδει με το κύρος που ο ίδιος διεκδικεί ως υπερασπιστής της διαφάνειας. Αν ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης έχει στοιχεία για τόσο σοβαρές κατηγορίες, οφείλει να τα καταθέσει δημοσίως, με ονόματα και αποδείξεις. Διαφορετικά, οι ισχυρισμοί του μοιάζουν με κραυγές απελπισίας, που περισσότερο εξυπηρετούν την προσωπική του ατζέντα και τις γνωστές εμμονές του, παρά την αλήθεια.
Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου, που ομόφωνα έκρινε τον Μιχαηλίδη ακατάλληλο για το αξίωμά του, λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Οι 209 σελίδες της απόφασης καταγράφουν λεπτομερώς συμπεριφορές που κρίθηκαν ασύμβατες με τη θεσμική του θέση, από την έλλειψη σεβασμού προς τον Γενικό Εισαγγελέα μέχρι την αμετροέπεια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η ομοφωνία των οκτώ δικαστών δεν αφήνει περιθώρια για αμφισβήτηση της κρίσης τους, τουλάχιστον όχι χωρίς αδιάσειστα στοιχεία.
Αντ’ αυτού, ο κ. Μιχαηλίδης επιλέγει τη ρητορική της συνωμοσίας, υπονοώντας ότι ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης και οι δικαστές συνεργάστηκαν για να τον «φιμώσουν». Θα μπορούσαμε να το δεχθούμε, αλλά όχι με εξηγήσεις του τύπου: «Βρήκα κάποιον, ο οποίος μου είπε πως κάποιος άλλος του είπε…»
Ένα τηλεφώνημα από «άτομο εμπιστοσύνης», δεν αρκεί για να κλονίσει την εμπιστοσύνη σε ολόκληρο το δικαστικό σύστημα.
Η Κύπρος δεν χρειάζεται θεωρίες συνωμοσίας, αλλά υπευθυνότητα. Οι πολίτες, που δικαίως αγωνιούν για τη διαφάνεια και τη δικαιοσύνη, αξίζουν ηγέτες που δεν υποτιμούν τη νοημοσύνη τους. Χρειάζονται καθαρές φωνές και όχι κραυγές που εκμεταλλεύονται την δικαιολογημένη οργή τους. Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, αν θέλει να πείσει ότι το «σύστημα» τον «έφαγε», ας μιλήσει με ονόματα και αποδείξεις, διαφορετικά επιβεβαιώνει την ορθότητα της απόφασης παύσης του.
