Του Πατριάρχη
Χθες το ΡΚΚ (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν) ανακοίνωσε την αυτοδιάλυσή του και τον τερματισμό του 40χρονου ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα κατά της Τουρκίας, έπειτα από απόφαση του 12ου συνεδρίου του. Ουσιαστικά πρόκειται για μια προδιαγεγραμμένη απόφαση μετά την έκκληση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν τον περασμένο Φεβρουάριο.
Η έκκληση Οτσαλάν για αφοπλισμό θεωρείται ως προσωπικός συμβιβασμός με το καθεστώς Ερντογάν, με πιθανές υποσχέσεις για βελτίωση των συνθηκών κράτησής του στη φυλακή στο Ιμραλί ή ακόμη και για αμνηστία. Το PKK ζήτησε την απελευθέρωσή του, ώστε να επιβλέψει τη διαδικασία διάλυσης, αλλά η Άγκυρα δεν έχει δεσμευτεί δημόσια. Η συμμετοχή του Οτσαλάν θεωρείται κρίσιμη για την αποδοχή της απόφασης αφοπλισμού, αν και η δημοτικότητά του μεταξύ των Κούρδων, έχει μειωθεί σημαντικά και αυτό περιπλέκει τις πολιτικές ισορροπίες.
Το PKK, ουσιαστικά είχε ηττηθεί εδώ και καιρό και η απόφαση για αυτοδιάλυση ήταν μονόδρομος. Οι συνεχείς στρατιωτικές επιχειρήσεις της Τουρκίας στο Ιράκ, το είχαν αποδυναμώσει και το είχαν περιορίσει. Παράλληλα, η πτώση του Άσαντ στη Συρία και η ενίσχυση των σχέσεων Τουρκίας -Συρίας ελαχιστοποίησαν τα περιθώρια ελιγμών του PKK και των συνδεδεμένων ομάδων, όπως το YPG. Λαμβάνοντας υπόψη την ενίσχυση της κουρδικής πολιτικής επιρροής στο φιλοκουρδικό κόμμα DEM κατέστησε τον ένοπλο αγώνα λιγότερο δημοφιλή, καθώς η κουρδική υπόθεση έχει σχεδόν πολιτικοποιηθεί.
Ο αφοπλισμός είναι μια απόφαση, αλλά δεν είναι το ευκολότερο εγχείρημα καθώς η ασφάλεια των ανταρτών του PKK μετά την παράδοση των όπλων παραμένει αβέβαιη. Η Τουρκία μέχρι τώρα δεν έχει ξεκαθαρίσει τις σκοπεύει να κάνει με αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν θέσει ως όρο την παροχή αμνηστίας, κάτι που πρότεινε και ο ακραίος εταίρος του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Το πιθανότερο είναι λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης στον Ερντογάν, να αναζητήσουν εγκατάσταση σε γειτονικές χώρες, για να αποφύγουν αντίποινα, ιδιαίτερα αν η διαδικασία εκτροχιαστεί.
Όσο για το ίδιο το κουρδικό ζήτημα, όλα είναι στον αέρα, καθώς ο αφοπλισμός του ΡΚΚ δεν λύνει και το πρόβλημα, το οποίο είναι υπαρκτό και δεν πρόκειται να εξαφανιστεί δια μαγείας.
Η Τουρκία καλείται να αναγνωρίσει τα δημοκρατικά δικαιώματα των Κούρδων, όπως η απελευθέρωση φυλακισμένων πολιτικών, η άρση περιορισμών σε κουρδικούς δήμους και η κατοχύρωση πολιτιστικών δικαιωμάτων. Ο Πρόεδρος Ερντογάν βλέπει την απόφαση ως ευκαιρία για σταθερότητα και αποκόμιση εκλογικών κερδών για το κόμμα του. Η επιτυχία του εγχειρήματος εξαρτάται από τη δέσμευση της Άγκυρας σε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και τη διεθνή παρακολούθηση της διαδικασίας.
