Του Πατριάρχη
Χθες, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ βρέθηκε στα κατεχόμενα, πραγματοποιώντας μια επίσκεψη, η οποία είχε όλα τα στοιχεία της διάψευσης κάθε ελπίδας για μεταβολή της στάσης του, τόσο έναντι του ΟΗΕ, όσο και απέναντι στην ΕΕ, στην Κυπριακή Δημοκρατία και στους Τουρκοκύπριους.
Για τον μόνο που δεν μπορεί να τον κατηγορήσει κάποιος είναι για αμφισημία. Ήταν σαφής στα όσα ανέφερε και δεν άφησε καμία αμφιβολία για τις προθέσεις του.
Την ίδια στιγμή που ο ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες διόριζε την ειδική απεσταλμένη του για το Κυπριακό, ο Ερντογάν και ο Τατάρ έστελναν μήνυμα υπονόμευσης της αποστολής της, αποκαλύπτοντας πως δεν έχουν σκοπό να λειτουργήσουν εντός του συμφωνημένου πλαισίου στο Κυπριακό. Η επιμονή στη λύση των δύο κρατών, μαζί με τις απειλές Ερντογάν προς τους Τουρκοκύπριους για το ζήτημα της μαντίλας και όχι μόνο, αποκαλύπτουν πως η Τουρκία όχι μόνο δεν έχει σκοπό να διαπραγματευτεί, αλλά σκοπεύει να επιβληθεί, έχοντας το πλεονέκτημα του χρόνου και το «επιχείρημα» του «όχι» των Ελληνοκυπρίων το 2004.
Εγκαινιάζοντας έργα υποδομής, ο Τούρκος Πρόεδρος επιχείρησε να «τσιμεντώσει» την εικόνα ενός ψευδοκράτους που λειτουργεί ως προέκταση της Άγκυρας.
Οι δηλώσεις του ήταν ξεκάθαρες. Κατέστησε σαφές πως για την Τουρκία, «αν υπάρξει νέα διαπραγμάτευση, θα είναι μεταξύ δύο κρατών με κυριαρχική ισότητα» και συνεπώς η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία δεν μπορεί να αποτελεί στόχευση του ΟΗΕ και της διεθνούς κοινότητας. Το παράδοξο είναι πως με την θέση αυτή άσχετα με την τελική επιδίωξη, συμφωνούν και κόμματα στην ελληνοκυπριακή πλευρά, θεωρώντας την διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, χειρότερη και από τη διχοτόμηση.
Την ώρα που η διεθνής κοινότητα επενδύει σε διάλογο, η Τουρκία δυναμιτίζει τη διαδικασία, επιμένοντας σε ένα μοντέλο που κανείς, πλην της ίδιας, δεν θεωρεί βιώσιμο.
Χθες ο Ερντογάν, δεν παρέλειψε να κουνήσει και το δάχτυλο στους Τουρκοκύπριους, οι οποίοι δεν διαμαρτυρήθηκαν για το κυπριακό, αλλά για το θέμα της μαντίλας. Η «αντίσταση» των Τουρκοκυπρίων στην κατοχή, αποτελεί μόνο δική μας φαντασίωση ή για να είμαι πιο ακριβής φαντασίωση κάποιων εξ ημών.
Όσοι Τουρκοκύπριοι βγήκαν στους δρόμους – και ήταν λίγοι – διαμαρτυρήθηκαν για την αλλαγή του κοσμικού χαρακτήρα της καθημερινότητας τους και όχι για την ανάγκη να λειτουργήσουν σε ένα κράτος ενταγμένο στην ΕΕ, με διασφαλισμένες τις ελευθερίες και τα δικαιώματα τους.
Ο Ερντογάν δεν ξεκαθάρισε απλώς ποιος είναι το αφεντικό στα κατεχόμενα, αλλά τους απείλησε ευθέως λέγοντας πως οι «περιθωριακοί», θα τον βρουν απέναντι τους. Όλοι ξέρουμε τι σημαίνει να βρεθείς απέναντι στον Ερντογάν.
Η γλώσσα που επέλεξε να χρησιμοποιήσει ήταν η γλώσσα που δημιουργεί εκ των πραγμάτων διχασμό εντός της τουρκοκυπριακής κοινότητας και στοχοποιεί όσους διαφωνούν με τις επιλογές του. Ουσιαστικά μετατρέπει την τουρκοκυπριακή κοινότητα σε ρινγκ, εντός του οποίου θα λύσουν τις διαφορές τους, το καθεστώς και οι «περιθωριακοί»
Η χθεσινή επίσκεψη Ερντογάν δεν ήταν μόνο πρόκληση, αλλά και μια υπενθύμιση ότι η Τουρκία δεν προτίθεται να μεταβάλει τη στάση της. Αντιθέτως στοχεύει στην αξιοποίηση των λεγόμενων «πραγματικοτήτων» που δημιούργησαν τα 51 χρόνια κατοχής, ενθαρρυμένη και από τις πρόσφατες τοποθετήσεις των ΗΠΑ για την Κριμαία, την οποία θέλησε να πείσει ότι πρέπει να παραχωρηθεί επισήμως στην Ρωσία.
Τα πράγματα δεν είναι εύκολα και κυρίως δεν είναι διαχειρίσιμα από την Κυπριακή Δημοκρατία, χωρίς την στήριξη της ΕΕ και τον ΟΗΕ, ο οποίος όλο και πιο δύσκολα πείθει για την δυνατότητα του να δώσει πειστικές λύσεις σε μεγάλα προβλήματα.
