Του Πατριάρχη
Η χθεσινή επίσκεψη του Γάλλου Υπουργού Εξωτερικών και η αναμενόμενη επίσκεψη του Εμμανουέλ Μακρόν στη Λευκωσία εντός του 2025, δεν αποτελούν μια τυπική διπλωματική χειραψία ή μια φωτογραφία με φόντο τη σημαία της Ε.Ε. Είναι η εξέλιξη και κορύφωση μιας στρατηγικής σχέσης που, χωρίς τυμπανοκρουσίες, καθίσταται θεμέλιο γεωπολιτικής σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Και αυτή τη φορά, δεν είναι μόνο η Κύπρος που επιζητεί την ενίσχυση αυτής της σχέσης, αλλά είναι και η Γαλλία που επενδύει. Αυτό γίνεται με το βλέμμα στο μέλλον και την πίεση της Τουρκίας να χτυπά τις ευρωπαϊκές πόρτες, με το θράσος της μεγάλης περιφερειακής δύναμης.
Η επικείμενη υπογραφή του διμερούς Συμφώνου που προγραμματίζεται κατά την επίσκεψη Μακρόν έρχεται να θεσμοθετήσει μια σχέση που οικοδομήθηκε εδώ και χρόνια με σταθερά βήματα. Κοινές ναυτικές ασκήσεις, παρουσία γαλλικών πολεμικών πλοίων στα κυπριακά λιμάνια, στρατιωτική συνεργασία, αλλά και γαλλική στήριξη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όταν η Άγκυρα απειλούσε με γεωτρύπανα και πολεμικά πλοία στην κυπριακή ΑΟΖ.
Η Κύπρος κερδίζει ασφάλεια, πολιτική κάλυψη και προσβάσεις σε έναν από τους πιο ισχυρούς στρατιωτικούς και διπλωματικούς μηχανισμούς της Ευρώπης. Κι αν κάποιος σκεφτεί πως «καλά όλα αυτά, αλλά η Γαλλία είναι μακριά», η πραγματικότητα είναι πως η το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle, βρίσκεται ήδη πιο κοντά στην Κύπρο απ’ ό,τι κάποιες άλλες ευρωπαϊκές χώρες που δηλώνουν «φίλοι» της Λευκωσίας μόνο όταν πρόκειται να συζητήσουμε για τουριστικά πακέτα. Η Γαλλία δεν κάνει διπλωματία τουριστικής εποχικότητας. Είναι εδώ όταν η θάλασσα δεν είναι ήρεμη.
Από την πλευρά της, η Γαλλία κερδίζει πολύ περισσότερα απ’ ό,τι φαίνεται σε μια πρώτη ανάγνωση. Η Κύπρος αποτελεί στρατηγικό παρατηρητήριο στη νοτιοανατολική πτέρυγα της Ευρώπης, με εύκολη πρόσβαση στη Μέση Ανατολή, τη Διώρυγα του Σουέζ και τις ενεργειακές διαδρομές που απασχολούν τόσο τον Εμμανουέλ Μακρόν όσο και τις γαλλικές εταιρείες που σχεδιάζουν το ευρωπαϊκό μέλλον, χωρίς ρωσικό φυσικό αέριο. Επιπλέον, η γαλλική παρουσία στην Κύπρο εδραιώνει τον ρόλο των Παρισίων, ως αντίβαρο στη γερμανική επιρροή εντός της Ε.Ε, ιδιαίτερα σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας.
Δεν είναι άνευ σημασίας πως αυτή τη σχέση συμπληρώνει το τρίγωνο Γαλλία – Ελλάδα – Κύπρος. Δεν είναι τυχαίο που το Παρίσι έχει ήδη υπογράψει συμφωνία αμυντικής συνδρομής με την Αθήνα. Η Λευκωσία λειτουργεί ως ο φυσικός και πολιτικός δορυφόρος αυτής της σχέσης, ενισχύοντας το γεωπολιτικό αποτύπωμα του γαλλικού παράγοντα στον ευρύτερο ελληνικό χώρο. Η κοινή ευρωπαϊκή μας ταυτότητα ενισχύει τη δυνατότητα θεσμικής στήριξης, και όταν έρθει η ώρα των κρίσεων – γιατί θα έρθει – η παρουσία της Γαλλίας θα είναι πιο ουσιαστική από τις τυπικές ανακοινώσεις του τύπου, «παρακολουθούμε με ανησυχία»…
Η αναμενόμενη επίσκεψη Μακρόν είναι πολλά περισσότερα από μια φωτογραφία. Είναι επένδυση ασφάλειας, γεωστρατηγική τοποθέτηση και ένα μήνυμα προς όποιον νομίζει ότι η Κύπρος είναι μόνη της. Δεν είναι. Έχει φίλους. Και όταν ο φίλος διαθέτει πυρηνικά και μιλάει με όρους Ε.Ε, τότε κανείς δεν μπορεί να τον αγνοήσει.
