Του Πατριάρχη
Στον κόσμο του Ντόναλντ Τραμπ, η έννοια της σταθερότητας είναι πολυτέλεια, καθώς οι χειρισμοί του σε όλα τα θέματα μοιάζουν με ρόδα λούνα-παρκ, η οποία φέρνει τα πάνω κάτω σε δευτερόλεπτα. Από τη μία, ο πλανητάρχης και κυνηγός του Νόμπελ Ειρήνης αποκάλεσε τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι «δικτάτορα χωρίς εκλογές» και ισχυρίστηκε πως ο Ουκρανός ηγέτης «έπρεπε να είχε κάνει νέες εκλογές», παρά το γεγονός ότι το ουκρανικό Σύνταγμα απαγορεύει εκλογές σε καιρό πολέμου και τα γκάλοπ δείχνουν ότι η δημοτικότητά του παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Λίγες ημέρες αργότερα, υποβάθμισε την ηρωική αντίσταση του Κιέβου, λέγοντας πως η Ουκρανία «έπαιζε χωρίς χαρτιά για τρία χρόνια χωρίς να καταφέρει τίποτα».
Παράλληλα, ο Τραμπ υπερασπίστηκε τη ρωσική εισβολή με τη λογική του «τι να κάνουμε;» κατηγορώντας ουσιαστικά τον Τζο Μπάιντεν και την ΕΕ ότι δεν έκαναν αρκετά ώστε να αποτρέψουν την επίθεση.
Σε συνέντευξή του, δήλωσε πως «δεν επιδιώκει να βλάψει τη Ρωσία» και ότι «πάντα είχε καλή σχέση με τον Πούτιν» και όσο για την ΕΕ, υποστήριξε ότι η Αμερική «δεν είναι τσέπη της Ευρώπης», μετακυλώντας στους Ευρωπαίους το μεγαλύτερο βάρος της χρηματοδότησης και της στρατιωτικής υποστήριξης προς το Κίεβο.
Τον Μάρτιο, επεφύλαξε μια ψυχρολουσία με την αιφνιδιαστική εντολή για πάγωμα της αμερικανικής βοήθειας ύψους άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων και έτσι όπλα και πυρομαχικά έμειναν στα κιβώτια, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων σε Βρυξέλλες και Κίεβο . Αυτή η κίνηση, που έμοιαζε να βάζει φρένο σε ό,τι είχε συμφωνηθεί στον πρώτο κύκλο επαφών με τους εταίρους στο ΝΑΤΟ, έδινε ανάσα στον Πούτιν ο οποίος συνέχισε με ένταση τους βομβαρδισμούς ουκρανικών πόλεων με στόχο άμαχους και πολιτικές υποδομές.
Ωστόσο, όπως σε όλες τις σαπουνόπερες με πρωταγωνιστή τον Τραμπ, το φινάλε αλλάζει τελευταία στιγμή. Τώρα δηλώνει ότι είναι «πολύ θυμωμένος» με τον Βλαντίμιρ Πούτιν για τις επιθέσεις σε αμάχους στην Ουκρανία και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να επανεκκινήσει τις αποστολές όπλων, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων Patriot, που είχε παγώσει προηγουμένως. Παράλληλα, επανεξετάζει νομοσχέδιο που επιβάλλει κυρώσεις σε χώρες που στηρίζουν τη Ρωσία, ζητώντας ταυτόχρονα μεγαλύτερη ευελιξία για την εφαρμογή τους .
Η εξέλιξη αυτή έχει αφήσει εταίρους και αναλυτές με την επιφύλαξη μιας νέας αλλαγής.
Αφού δεν κατάφερε να τελειώσει τον πόλεμο σε 24 ώρες, όπως είχε υποσχεθεί και αφού έπεσαν στο κενό όλες οι εξυπηρετήσεις του στον Πούτιν, Εν τέλει, χαρακτηρίζει «βλακείες» τις δικαιολογίες του Ρώσου Προέδρου και αναγνωρίζει ότι η Ρωσία δολοφονεί άμαχους… παρά το ότι αυτό συμβαίνει για περισσότερο από 3χρόνια.
Μπορεί κανείς να χαμογελάσει πικρά με τον πολιτικό ακροβατισμό του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά πάνω από όλα αξίζει να κρατήσουμε την ουσία. Όταν ένας ηγέτης αλλάζει άποψη τόσο γρήγορα κι απότομα, η πολιτική του είναι εκ των πραγμάτων επικίνδυνη και για τις ΗΠΑ και για την ΕΕ και για την Ουκρανία.
Η αναξιοπιστία είναι συνταγή αποτυχίας για μια μεγάλη χώρα όπως οι ΗΠΑ και ο Τραμπ κατάφερε να την κάνει μνημείο αναξιοπιστίας, μέσα σε λίγους μήνες.
