Του Πατριάρχη
Ουάσιγκτον, 2 Ιουλίου 2025: Με ένα ξερό non paper από το Πεντάγωνο, η κυβέρνηση Τραμπ πάγωσε τα φορτία πυραύλων Patriot, Hellfire και λοιπών αντιαεροπορικών πυρομαχικών που είχαν ήδη δρομολογηθεί για παράδοση στην Ουκρανία. Είναι το μεγαλύτερο δώρο στον Βλαντίμιρ Πούτιν από τη μέρα που μπήκε στο Κρεμλίνο. Ένας καθαρός ουρανός πάνω από την Ουκρανία, άνευ υπεράσπισης, για να πετούν ανενόχλητα τα ιρανικά Shahed και τα ρωσικά Iskander.
Η απόφαση δεν θα έλεγε κάποιος ότι προκάλεσε ιδιαίτερη έκπληξη, καθώς τίποτα πλέον δεν μπορεί να προκαλέσει έκπληξη με τον Ντόναλντ Τραμπ.
Το δώρο προς την Ρωσία και τον Πούτιν, είχε προαναγγελθεί έμμεσα, όταν στις αρχές Μαΐου από τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, όταν μπλόκαρε 11 φορτία με πυρομαχικά, «για να ξαναδεί αν ήταν σωστά τα νούμερα», όπως είχε πει! Τότε χρειάστηκαν πέντε εικοσιτετράωρα για να ξεπαγώσει η μεταφορά και να δικαιολογηθεί το «λάθος».
Από χθες, με υπογραφή Τραμπ, το πάγωμα αποστολής πυρομαχικών στην Ουκρανία είναι επίσημη πολιτική. Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές φωνάζουν για «αυτογκόλ», Δημοκρατικοί δεν συγκρατούν την οργή τους και το Κρεμλίνο ανοίγει σαμπάνιες (ή παγωμένες βότκες).
Στο μεταξύ, οι ρωσικοί βομβαρδισμοί κλιμακώνονται. Στις 23 Ιουνίου τριακόσιοι πύραυλοι και drones έπεσαν πάνω στο Κίεβο, σκότωσαν 28 ανθρώπους, τραυμάτισαν πάνω από 150 και ισοπέδωσαν μαιευτήριο στην Οδησσό. Την περασμένη εβδομάδα η Ρωσία έριξε σχεδόν 500 drones σε ένα βράδυ, στην μεγαλύτερη επίθεση από το 2022.
Όσο πιο λίγα συστήματα Patriot διαθέτει η Ουκρανία, τόσο πιο πυκνές οι επιθέσεις κατά αμάχων που πλέον δολοφονούνται εν ψυχρώ στα σπίτια τους τα οποία γίνονται στόχος των ρωσικών πυραύλων.
Ο Τραμπ διαβεβαίωνε ότι «νοιάζεται για τις ζωές αθώων» και υποσχόταν να τελειώσει τον πόλεμο σε 24ώρες. Επιλέγει όμως να πάρει από τα χέρια της Ουκρανίας την αντιαεροπορική ομπρέλα τη στιγμή που η Μόσχα απορρίπτει κάθε ουσιαστική πρόταση εκεχειρίας και βάζει όρους που ισοδυναμούν με συνθηκολόγηση. Έτσι, οι ΗΠΑ μετατρέπονται, όπως θα ’λεγε και ο Λένιν, στον «χρήσιμο ηλίθιο» του Κρεμλίνου, μόνο που αυτή τη φορά ο τίτλος συνοδεύεται από σειρήνες αεράμυνας στο Κίεβο και νεκρούς άμαχους μέσα στις πόλεις.
Και να σκεφτεί κανείς ότι, παρά τα ιρανικά drones, τα κινεζικά εξαρτήματα και τους 15.000 στρατιώτες της Πιονγκγιάνγκ στο μέτωπο, η Ρωσία δεν κατάφερε τρία χρόνια να λυγίσει την Ουκρανία. Τώρα ο Πούτιν κερδίζει κάτι πολύ ακριβότερο από μπαγιάτικα βλήματα. Κερδίζει πολιτικό χρόνο και ψυχολογικό πλεονέκτημα. Η σιωπή των αμερικανικών συστοιχιών αεράμυνας ισούται με ομοβροντία ρωσικών βλημάτων.
Ουσιαστικά, το πιο αποτελεσματικό όπλο του ρωσικού οπλοστασίου δεν είναι ούτε ο πύραυλος Zircon ούτε τα αεροσκάφη Su 57. Είναι ο Ντόναλντ Τραμπ.
Εκλέχθηκε υποσχόμενος «ειρήνη εντός 24 ωρών» και αντί για ειρήνη, προσφέρει στον επιτιθέμενο έναν ανεφοδιασμό σιωπής και ασυλίας.
Οι Ευρωπαίοι περιμένουν στη δυσκίνητοι στη γωνία, αναζητώντας αντι Patriot λύσεις στα συρτάρια, το Αμερικάνικο Κογκρέσο συζητά νέα δέσμη κυρώσεων για τη Ρωσία, αλλά το ερώτημα παραμένει. Ποιος θα προστατεύσει τους Ουκρανούς πολίτες από τον Αμερικανό Πρόεδρο που αποφάσισε ότι η πιο φτηνή άμυνα είναι… η μη άμυνα;
Σε τελική ανάλυση, η μεγάλη εικόνα είναι απλή. Κάθε πύραυλος που μένει στην αποθήκη της Αριζόνα μεταφράζεται σε μια άδεια καρέκλα στο τραπέζι κάποιου διαμερίσματος στο Κίεβο,, την Οδησσό, το Ντνίπρο ή την Ζαπορίζια. Κι αν ο Τραμπ νομίζει ότι έτσι «εξαναγκάζει» το Κίεβο σε διαπραγματεύσεις, ας ρωτήσει τους κατοίκους που θάβουν τα παιδιά τους πώς ακριβώς ορίζουν τη λέξη «διαπραγμάτευση». Η ιστορία καταγράφει ήδη τον νέο ρόλο του Τραμπ. Δεν είναι μεσολαβητής, αλλά συνένοχος σε μια εισβολή που, χωρίς αμερικανικά μάτια στον ουρανό, γίνεται πιο αιματηρή και απάνθρωπη.
