Του Πατριάρχη
Ας μην γελιόμαστε, η Ρωσία δεν έκλεισε ποτέ τους λογαριασμούς της με τους Τσάρους. Το σύνδρομο του «Μεγάλου Πέτρου», κληρονομήθηκε από τους μπολσεβίκους και από τον συνεχιστή του ρωσικού επεκτατικού μεγαλοϊδεατισμού, Βλαντιμίρ Πούτιν. Από Τσάρο, σε Τσάρο.
Το μόνο λογαριασμό που έχει κλείσει η Ρωσία, είναι αυτός με την Δημοκρατία και την ειρηνική συνύπαρξη, με τα κράτη που έχουν την ατυχία να συνορεύουν μαζί της. Αυτό, το γνωρίζουμε πολύ καλά εμείς, καθώς βιώνουμε την ίδια ατυχία, με την Τουρκία.
Η τσαρική νοοτροπία του Βλαντιμίρ Πούτιν, αποτυπώνεται στις εξελίξεις των τελευταίων ημέρων, σχέση με τον υπό συζήτηση τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία
Ο Πούτιν, εμπαίζει (νομίζει) για άλλη μια φορά τους πάντες. Μιλάει για ειρήνη, αλλά κρατάει το δάχτυλο στη σκανδάλη. Η πρόσφατη πρότασή του για «απευθείας διαπραγματεύσεις» με την Ουκρανία στην Κωνσταντινούπολη, «χωρίς προϋποθέσεις», αποδεικνύεται ως ακόμα μια κακοπαιγμένη θεατρική παράσταση. Απορρίπτει τον όρο της ΕΕ και του Κίεβου για 30ήμερη εκεχειρία, κατηγορώντας την Ουκρανία … για την διακοπή των συνομιλιών το 2022!
Πίσω από την μεγαλοστομία όμως, ο Βασιλιάς ή ο Τσάρος καλύτερα, είναι γυμνός. Ο Πούτιν δεν θέλει ειρήνη. Θέλει χρόνο, έδαφος και εξουθένωση της Ουκρανίας.
Η στάση του αποτελεί μια κυνική ντρίμπλα. Ενώ οι ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν να σφυροκοπούν τις ουκρανικές πόλεις ,ο Πούτιν μιλάει για «βαθύτερα αίτια της σύγκρουσης» και «νέες εκεχειρίες». Την ημέρα που έκανε αυτές τις δηλώσεις, στις 11Μαΐου, τα ρωσικά drones διενήργησαν επίθεση στο Κίεβο, με 108 πλήγματα σε σπίτια, πολυκατοικίες, εμπορικά κέντρα, υποδομές ενέργειας, σχολεία κλπ. Η Μόσχα δεν δείχνει καμία διάθεση να σταματήσει την εισβολή, καθώς πιστεύει ότι έχει το πάνω χέρι στο πεδίο της μάχης. Η πρόταση για συνομιλίες είναι ξεκάθαρο πως αποτελεί τακτικό ελιγμό για να αποφύγει νέες κυρώσεις και να διχάσει τη Δύση, εκμεταλλευόμενος την κόπωση της διεθνούς κοινότητας.
Η Δύση -πλην των ΗΠΑ του Τραμπ – δεν πείθεται από τις υποσχέσεις άνευ αντικρίσματος και για αυτό η ΕΕ, με πρωτοβουλία της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Πολωνίας, επέβαλε νέο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας, στοχεύοντας την οικονομία και την πολεμική της μηχανή. Οι κυρώσεις αυτές, σε συνδυασμό με την αδιάκοπη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία, στέλνουν σαφές μήνυμα. Η Ευρώπη δεν θα υποκύψει στον εκβιασμό του Πούτιν.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ, σφυρίζουν αδιάφορα με το να μην γνωρίζει η δεξιά τους, τι ποιεί η αριστερά τους. Ο Τραμπ χαιρέτισε την πρόταση Πούτιν, βλέποντας ευκαιρία για διπλωματική «νίκη», αλλά το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξέφρασε επιφυλάξεις, γνωρίζοντας ότι ο Πούτιν δεν διαπραγματεύεται με ειλικρίνεια.
Ο Πούτιν, με την τακτική του «μιλάω για ειρήνη, πολεμάω για έδαφος», προσπαθεί να κερδίσει χρόνο για να εδραιώσει τα κέρδη του. Η επιλογή της Κωνσταντινούπολης και η εμπλοκή του Ερντογάν ως μεσολαβητή, δείχνουν ότι ο Ρώσος πρόεδρος ψάχνει συμμάχους για να διασπάσει την ενότητα της Δύσης. Όμως, το Κίεβο, με τον Ζελένσκι να δηλώνει ότι «θα περιμένει τον Πούτιν στην Τουρκία», δεν δείχνει διατεθειμένο να πέσει στην παγίδα. Ο πόλεμος συνεχίζεται, οι κυρώσεις διευρύνονται και ο Πούτιν, πιστός στην τσαρική τακτική, εμπαίζει τη διεθνή κοινότητα, κρατώντας το βλέμμα του στα ουκρανικά εδάφη.
