Του Πατριάρχη
Σήμερα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται στα κατεχόμενα, έχοντας στις αποσκευές του τα μηνύματα της τουρκικής πλευράς ενόψει της πενταμερούς του Ιουλίου.
Σαφής συμβολισμός και μήνυμα, τα εγκαίνια του λεγόμενου «προεδρικού μεγάρου» και άλλων έργων, που δεν είναι απλώς μια ακόμα παράσταση του Τούρκου προέδρου στο διεθνές σκηνικό. Είναι ένα καλοστημένο παιχνίδι εντυπώσεων, με το βλέμμα στραμμένο στην πενταμερή διάσκεψη του Ιουλίου για το Κυπριακό, αλλά και στην εσωτερική κατανάλωση στην Τουρκία, όπου ο Ερντογάν χρειάζεται διαρκώς να τροφοδοτεί το εθνικιστικό αφήγημα για τα «δύο κράτη».
Τι έρχεται να κάνει ο Ερντογάν;
Η παρουσία του στα κατεχόμενα αυτή τη χρονική στιγμή, δεν είναι τυχαία.
Έρχεται να εδραιώσει την εικόνα της Τουρκίας ως αδιαμφισβήτητου «προστάτη» του ψευδοκράτους, σε μια περίοδο που η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με σκεπτικισμό τις κινήσεις της Άγκυρας. Τα εγκαίνια κτηρίων, όπως το «προεδρικό συγκρότημα», δεν είναι απλώς έργα υποδομής. Είναι συμβολικές ενέργειες που δείχνουν την πρόθεση διατήρησης του αφηγήματος για το «ανεξάρτητο κράτος» της λεγόμενης «ΤΔΒΚ».
Η φημολογούμενη μετονομασία του ψευδοκράτους σε «Τουρκική Δημοκρατία Κύπρου», αν και διαψεύσθηκε, η διαρροή έδωσε ακόμα ένα μήνυμα προθέσεων.
Ο Ερντογάν στέλνει μήνυμα στην ελληνοκυπριακή πλευρά και την Αθήνα, πως η λύση δύο κρατών είναι η μόνη που θα συζητήσει. Το έχει πει ξεκάθαρα, και το επανέλαβε πρόσφατα, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά ενόψει της πενταμερούς. «Πιστεύουμε ότι με μια λύση δύο κρατών μπορούμε να αφήσουμε πίσω μας τα ιστορικά προβλήματα», δήλωσε, χωρίς περιστροφές. Αυτή η στάση δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για την επερχόμενη διάσκεψη.
Η παράνομη επίσκεψη Ερντογάν στοχεύει και στο εσωτερικό ακροατήριο της Τουρκίας, καθώς η κυβέρνηση του, αντιμετωπίζει αντιδράσεις σε όλα τα επίπεδα.
Η επίδειξη ισχύος στην Κύπρο, μαζί με την υποστήριξη στον Ερσίν Τατάρ, που είναι στρυμωγμένος λόγω του ζητήματος της μαντήλας στα σχολεία, ενισχύει το προφίλ του ως «ατρόμητου ηγέτη» που υπερασπίζεται τα τουρκικά συμφέροντα.
Ωστόσο, αυτό το προφίλ έχει τρωθεί, παρά τις προσπάθειες του Προέδρου Τραμπ να λειτουργήσει ως σανίδα σωτηρίας, εκθειάζοντας τα ηγετικά προσόντα του Τούρκου Προέδρου.
Οι μήνες που μεσολαβούν μέχρι τον Ιούλιο, θα δείξουν αν οι φιέστες και τα εγκαίνια μπορούν να υποκαταστήσουν την απουσία διάθεσης συνεργασίας με τον ΟΗΕ και τον διεθνή παράγοντα, καθώς η συζήτηση για τα «δύο κράτη» δεν βρίσκει ευήκοα ώτα.
