Όταν η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά πρέπει και να φαίνεται, φανταστείτε τι ισχύει για τον ίδιο τον «Καίσαρα», ή έστω για έναν βουλευτή της Λεμεσού.
Η συζήτηση για τις «εγγυήσεις ασφαλείας» προς την Ουκρανία έχει μπει πλέον σε μια φάση που ξεπερνά τις διπλωματικές αβροφροσύνες και αγγίζει τον σκληρό πυρήνα της στρατιωτικής πραγματικότητα
Και όσο η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί αμήχανη αυτή τη μοιρασιά, οι «Μήλιοι» του σήμερα, είτε βρίσκονται στο Κίεβο είτε στο Καράκας ή ακόμα και στη Κύπρο, συνεχίζουν να πληρώνουν το τίμημα της γεωγραφίας τους.
Η ανοχή στην απειλή και την απειθαρχία είναι ο σίγουρος δρόμος προς τη διάλυση και η κοινωνία δεν αντέχει άλλη διάλυση, ειδικά στον τομέα της ασφάλειας.
Πίεση στον επιτιθέμενο, εγγυήσεις στον αμυνόμενο, ενότητα Ευρώπης και Αμερικής. Όλα τα άλλα είναι ωραία για την τηλεόραση, μέχρι να χτυπήσουν οι πύραυλοι σε κάποια ουκρανική πόλη.
Αν οι ΗΠΑ και η ΕΕ θέλουν πραγματική ειρήνη, πρέπει να κάνουν το απλό, το δύσκολο και το έντιμο. Να πιέσουν αυτόν που εισέβαλε, όχι αυτόν που αμύνεται. Όλα τα άλλα είναι υπεκφυγές με βαρύ λογαριασμό αίματος.
