Του Πατριάρχη
Δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες από τότε που γράφτηκε πως οι Φυλακές προχωρούν από γκάφα σε γκάφα και στο σωφρονιστικό ίδρυμα επικρατεί απόλυτο μπάχαλο.
Ο 40χρονος, ο οποίος συνελήφθη, αφέθηκε ελεύθερος και επανασυνελήφθη μετά από μέρες που τον έψαχναν για την υπόθεση με τα κινητά τηλέφωνα, τα οποία κατηγορείται πως πέταξε στις Φυλακές από τον εξωτερικό τοίχο, ενδέχεται να ην δικαστεί ποτέ.
Ο λόγος είναι αυτός που γράφτηκε πριν μια εβδομάδα. Τα σαΐνια των Φυλακών όταν τον συνέλαβαν (άνευ εντάλματος) αντί να τον κρατήσουν μέχρι να έρθει η αστυνομία για να κάνει τη νόμιμη σύλληψη, τον μετέφεραν εντός των Φυλακών, και όπως μαθαίνουμε τον ανέκριναν και του έριξαν και μερικές καρπαζιές.
Αντιλαμβάνεται και ο πιο αδαής, ότι κανένας πολίτης δεν μπορεί να μεταφερθεί και να κρατηθεί στις Φυλακές, έστω και για ένα λεπτό, χωρίς δικαστική απόφαση, χωρίς να καταδικαστεί ή να διαταχθεί η κράτηση του με διάταγμα.
Αυτά όμως είναι λεπτομέρειες για τους καουμπόηδες (αν και οι πληροφορίες λένε πως ήταν ιδέα γυναίκας) και έτσι το κράτος μένει εκτεθειμένο, ενώ δεν αποκλείεται να πληρώσουμε και αποζημιώσεις.
Θα το ξαναγράψω ακόμα μια φορά. Όταν το κράτος καλείται να πληρώσει αποζημιώσεις για παράνομες ενέργειες λειτουργών του, οι αποζημιώσεις να πληρώνονται από αυτούς που παρανόμησαν και όχι από τους φορολογούμενους.
Γιατί ο καθένας από εμάς πρέπει αν βάζει το χέρι στην τσέπη για να πληρώσει την ζημιά που κάνει ένας δημόσιος υπάλληλος;
Αν εμείς του ιδιωτικού τομέα προκαλέσουμε κόστος στην επιχείρηση στην οποία εργαζόμαστε, θα καλέσουμε το κράτος ή τους δημόσιου υπαλλήλους να πληρώσουν δικά μας λάθη ή παρανομίες;
Το πρόβλημα όμως με τις Φυλακές είναι ότι έχει χαθεί πλέον κάθε έλεγχος και ο καθένα κάνει του κεφαλιού του, αφού δεν υπάρχει σταθερή διεύθυνση και το υπουργείο Δικαιοσύνης νομίζει πως τα προβλήματα λύνονται με πρωτόκολλα τα οποία δεν εφαρμόζονται.
Ποιος νοιάστηκε για την υποβάθμιση της σίτισης;
Για εμάς -τους απέξω – δεν είναι μεγάλο πρόβλημα όταν δεν φάμε ένα σάντουιτς. Για τους φυλακισμένους όμως είναι.
Ακόμα και αυτό που δινόταν κάθε μέρα, έγινε τέσσερις φορές την εβδομάδα, μετά δύο και τώρα καμία, την ώρα που το κονδύλι για τη σίτιση αυξήθηκε.
Μπήκε κανένας στον κόπο να ερευνήσει που πάνε τα λεφτά και αν αγοράζονται λιγότερα τρόφιμα και πιο χαμηλής ποιότητας;
Θα ξυπνήσουμε όταν θα έρθει η επόμενη καμπάνα από το ΕΔΑΔ, αλλά τότε όλοι αυτοί θα έχουν πάρει τις προαγωγές και τις συντάξεις τους και μεις θα πληρώσουμε τον λογαριασμό.
