Του Πατριάρχη
Στη χώρα που «ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα»,τίποτα δεν μπορεί πλέον να μας εκπλήξει.
Πέρυσι το καλοκαίρι, ο «σοφός» λαός μας, στις Ευρωεκλογές έκανε επιλογές αντάξιες της φαιδρότητας μας, εκτιμώντας το προσόν της παραδοχής της ασχετοσύνης, ως αρκετό για μια θέση στο όργανο εκπροσώπησης των Ευρωπαίων πολιτών.
Ο δρόμος είναι πλέον ανοικτός και για άλλες επιτυχίες.
Ένας άνθρωπος, ο οποίος επιδίωξε να κριθεί από την Δικαιοσύνη, εκφράζοντας βεβαιότητα για την ακεραιότητα της, μπήκε στο «γήπεδο» και έφυγε με κόκκινη κάρτα, έχοντας ηττηθεί με 8-0.
Μετά την ήττα, άλλαξε το τροπάρι και η αδιάφθορη Δικαιοσύνη, έγινε διεφθαρμένη και χειραγωγούμενη, ενώ εφευρέθηκαν πολιτικές πιέσεις, παρασκήνια και ηθικοί αυτουργοί της «δολοφονίας» του.
Έτσι λοιπόν, σαν να μην συνέβη τίποτα, σαν να μην υπήρξε τεκμηριωμένη δικαστική κρίση για την ανάρμοστη συμπεριφορά και την ακαταλληλότητα του να υπηρετεί σε δημόσιο αξίωμα, επανεμφανίζεται, κάνοντας μαθήματα ηθικής και διαφάνειας.
Διάβασα σήμερα το πρωί συνέντευξη του στον Φιλελεύθερο με τίτλο: «Όποιος θέλει να βγάλουμε τη χώρα από τον βούρκο, είναι εν δυνάμει συνοδοιπόρος μου».
Δηλαδή;
Αυτοαναγορεύθηκε σε ηγέτη του «εκβουρκισμού» και καλεί τον λαό να τον ακολουθήσει και να γίνει συνοδοιπόρος του!
Το σύνδρομο μεγαλομανίας υπήρξε βασικό χαρακτηριστικό του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και δεν τον εγκατέλειψε ούτε μετά το δικαστικό χαστούκι, που κάθε άνθρωπο θα τον έκανε να επανεξετάσει την συμπεριφορά του.
Πρώτα από όλα, έχει βάλει στο μυαλό του ότι η χώρα βρίσκεται στο βούρκο και μετά, έχει πιστέψει πως μόνο αυτός μπορεί να την βγάλει και όσοι κουβαλάνε ίδια μυαλά, θα γίνουν δεκτοί ως συνοδοιπόροι του!
Κάπως έτσι θα πάμε στις βουλευτικές εκλογές του 2026 και ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα.
Βούρκος να αναβαθμίζεται η οικονομία σε επενδυτική βαθμίδα, βούρκος να καθίσταται η Κύπρος μέρος της αρχιτεκτονικής ασφάλειας στης ανατολικής Μεσογείου, βούρκος να γίνονται σεβαστές οι δικαστικές αποφάσεις…
Το τίμημα αυτής αλαζονικής συμπεριφοράς θα το πληρώσουν πρώτα αυτοί που το καλλιέργησαν και ο μεγέθυναν, όπως το ΔΗΚΟ, οι Οικολόγοι και όσοι νόμιζαν πως αντιπολιτεύονταν τον Αναστασιάδη με τις εκθέσεις του Οδυσσέα και τις επιλεκτικές έρευνες και επιθέσεις του, κατά αυτών που αμφισβητούσαν και τις προθέσεις του και την καλή πίστη του.
Κάποτε έρχεται ο λογαριασμός και όλοι θα περάσουν από το «ταμείο».
