Του Πατριάρχη
Η απόφαση που λήφθηκε προχθές από το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο, σε έφεση 46χρονης Τουρκοκύπριας (;), σε σχέση με την άρνηση του Υπουργικού Συμβουλίου να της αποδώσει την κυπριακή ιθαγένεια, κατά πάσα πιθανότητα θα κριθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ).
Λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση στην υπόθεση «Δημόπουλος», η οποία οδήγησε στην αναγνώριση της «Επιτροπής Αποζημιώσεων», κανείς δεν μπορεί να προβλέψει που θα καταλήξει το ΕΔΔΑ, αλλά αυτό θα το δούμε σε μερικά χρόνια, αν και όποτε γίνει προσφυγή και εκδικαστεί.
Επί του παρόντος έχουμε τις αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, του Διοικητικού Δικαστηρίου και του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου.
Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου αφορά και άλλες περιπτώσεις με όμοια χαρακτηριστικά, παιδιών που ο ένας εκ των δύο γονέων είναι Τουρκοκύπριος/α και ο άλλος έποικος από την Τουρκία.
Οι αποφάσεις των Δικαστηρίων αφορούν γενικώς το δικαίωμα του Υπουργικού Συμβουλίου να απορρίπτει αιτήματα για απόκτηση κυπριακής ιθαγένειας, σε παιδιά που ο ένας εκ των δύο γονέων, εισήλθε ή διαμένει, παρανόμως στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Οι περιπτώσεις αυτές, αγγίζουν τον πυρήνα του κυπριακού προβλήματος, καθώς μιλάμε για παιδιά που προήλθαν από γάμους που προέκυψαν μετά την εισβολή και τα οποία, έχουν πατέρα ή μητέρα, τουρκικής καταγωγής και υπηκοότητας, που βρέθηκαν παρανόμως στη Κύπρο, στο πλαίσιο εποικισμού, ο οποίος είναι έγκλημα πολέμου.
Αν γινόταν δεκτή η απόδοση υπηκοότητας σε αυτά τα παιδιά που προέρχονται από 17.000 τέτοιους γάμους, θα σήμαινε αυτομάτως έμμεση αναγνώριση του εποικισμού και αναγνώρισης δικαιωμάτων σε έναν πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων καθώς κάθε μία από αυτές τις οικογένειες έχει περισσότερα του ενός παιδιών και αυτά τα παιδιά έχουν αποκτήσει ήδη δικά τους παιδιά.
Γίνεται αντιληπτό πως θα είχαμε ανατροπή της δημογραφικής σύνθεσης, με ορατό κίνδυνο, αυτοί οι άνθρωποι να επηρεάζουν κρίσιμα επιλογές του κράτους, αφού κάτω από προϋποθέσεις μπορούν να ψηφίζουν, ενώ μετά από ενδεχόμενη λύση του Κυπριακού μπορούν να διεκδικούν ρόλο στην άσκηση εξουσίας.
Αυτοί που σχίζουν τα ιμάτια τους, για την δήθεν αδικία, θα μπορούσαν να συμβάλλουν με το να πείσουν αυτά τα παιδιά, να αποποιηθούν την τουρκική υπηκοότητα αλλά και την λεγόμενη υπηκοότητα του ψευδοκράτους και να αναγνωρίσουν επισήμως ως μοναδική νόμιμη εξουσία αυτή της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Αν δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν αυτή την αυτονόητη κίνηση, δεν μπορούν να διεκδικούν ρόλο σε ένα κράτος το οποίο υπονομεύουν.
Η συνέχεια στο Στρασβούργο.
