Του Πατριάρχη
Μόλις χθες έγραφα για την υπερεκτιμημένη δεινότητα του Προέδρου των ΗΠΑ να δίνει λύσεις σε δισεπίλυτα προβλήματα, προβάλλοντας τις «καλές» διαπροσωπικές του σχέσεις με διάφορους ηγέτες , κυρίως αυταρχικών και δικτατορικών καθεστώτων.
Δεν είχα υπόψη μου, τους ύμνους που επεφύλασσε για τον Ερντογάν, κατά την συνάντηση του, με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Βενιαμίν Νετανιάχου, στον Λευκό Οίκο.
Όπως με τον Κιμ της Βόρειας Κορέας, όπως με τον Πούτιν της Ρωσίας, όπως με τον Όρμπαν της Ουγγαρίας, όπως με τους νεοναζί της Γερμανίας και την Λεπέν της Γαλλίας, έχει πολύ καλή προσωπική σχέση με τον Ερντογάν της Τουρκίας.
Δεν έκρυψε μάλιστα ότι τον θαυμάζει, όπως θαυμάζει όλους τους δικτάτορες και μισεί όλους τους ηγέτες των δημοκρατικών χωρών τους οποίους αντιμετωπίζει εχθρικά με απειλές και προειδοποιήσεις.
«Έχω μια πολύ πολύ καλή σχέση με την Τουρκία και τον ηγέτη της», είπε ο Τραμπ και υπενθύμισε ότι τον είχε συγχαρεί για την βοήθεια που πρόσφερε στους Ισλαμιστές, ώστε να αναλάβουν τον έλεγχο της Συρίας. «Του είπα πώς έκανε αυτό που κανένας δεν είχε καταφέρει εδώ και 2.000 χρόνια, πήρε τον έλεγχο της Συρίας, να του το δώσουμε αυτό». Το ότι πριν 2.000 χρόνια δεν υπήρχε ούτε Τουρκία ούτε Συρία, μάλλον είναι λεπτομέρεια για τον Τραμπ, ο οποίος ήθελε να καταλήξει… σε συγχαρητήρια στον εαυτό του, λέγοντας πως ο Ερντογάν του είχε πει πως για τη Συρία, μεγάλο μέρος της «επιτυχίας», οφείλεται στον ίδιο τον νυν Πρόεδρο των ΗΠΑ. «Τελικά ας πούμε ότι μάλλον ήμουν και εγώ», είπε ο Τραμπ αναμένοντας χειροκρότημα.
Αν λοιπόν κάποιοι ανέμεναν άσκηση πίεσης, από τον Τραμπ προς τον Ερντογάν, είτε για το κυπριακό είτε για τα ελληνοτουρκικά, μάλλον θα απογοητευτούν.
Ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν άφησε περιθώρια για παρανοήσεις για το πως βλέπει τον Ερντογάν: «Είναι πραγματικά σκληρός και πολύ έξυπνος. Έχω μια πολύ καλή σχέση με αυτόν τον άνθρωπο τον Ερντογάν. Μου αρέσει, του αρέσω και αυτό τρελαίνει τα ΜΜΕ».
Όταν έφτασε στο σημείο να πει στον Νετανιάχου πως αν χρειαστεί θα παρέμβει για να τα βρουν Ισραήλ και Τουρκία, αρκεί οι Ισραηλινοί να είναι λογικοί, θα πρέπει να αναμένει να ζητήσει και από εμάς να είμαστε «λογικοί», κάνοντας παραχωρήσεις στη Τουρκία.
Και όμως κάποιοι ανέμεναν να δουν στο πρόσωπο του Τραμπ, τον Μεσσία και τον ηγέτη που θα έβαζε τον Ερντογάν στη θέση του. Προφανώς τον βάζει στη θέση που δεν θα θέλαμε.
